لافت ، بندر بادگیر ها
لافت یکی از روستاهای توابع بخش مرکزی شهرستان قشم در استان هرمزگان واقع در جنوب ایران است لافت در گذشته به مدت طولانی مرکزیت جزیره قشم بوده و ایامی هم نام تمام جزیره لافت بوده.مردان لافت از گذشته تا روزگاران نه چندان دور با لنج‌های بادبانی در اقیانوس ها سفر می‌کردند و با کشورهای آفریقایی و کشور هند تجارت می‌کردند، به گونه‌ای که هنوز هستند پیرمردانی که بر زبان‌های هندی، عربی، انگلیسی و... تسلط کامل دارند و این مردان نقش به سزایی در گسترش اسلام در شبه قاره هند داشتند. چهره طبیعی روستای لافت در میان درختان سبز گرمسیری و نخلستان‌های بلند، همراه با زیبایی خیره‌کننده دریا و جنگل شناور حرا برای هر تازه‌ واردی جذاب و قابل توجه‌ است. سبک معماری خانه‌های روستا نیز بسیار جالب و دیدنی است، بارزترین خصیصه معماری این روستا، بادگیرهای فراوان آن در اندازه‌های مختلف است. بناهای روستا خیلی نزدیک به هم ساخته شده و کوچه‌های آن نیز بسیار تنگ و باریک هستند. بادگیرهای کوچک و بزرگ خانه‌های روستایی که در میان باغ‌ها و نخلستان‌ها قرار گرفته‌اند، شکوه و زیبایی خاصی به این روستای ساحلی بخشیده‌اند.
عید نوروز در خط مقدم مبارزه با کرونا
حس احسان و نوع دوستی فقط در شغل پرستاری خلاصه نیست؛ بانویی که به یاری همسر جانبازش کمر بندد، مادری که سال‌ها بار پرستاری از فرزند معلولش را بر دوش می‌کشد، نیکوکاری که به یاری معلولان و سالمندان رنجور شتافته، همه نام پرافتخار پرستاری بر سینه دارند. پرستاران و پزشکان عزیز ، این روز ها در خط مقدم مبارزه با ویروس منحوس کرونا هستند ، انسانهایی از جنس ایثار و از خودگذشتگی ، که جان خود را برای سلامتی مردم این سرزمین به خطر انداختند. سال نو بر شما ایثارگران خط مقدم مبارزه با کرونا مبارک سال 1399 بر همگان مبارک ، انشالله سالی همراه با سلامتی و موفقیت .... #کرونا_را_شکست_میدهیم
طبيعت بهاری خوزستان
خوزستان سرزمین شورانگیزی است. در کنار حماسه و نفت و فوتبال، خوزستان طبیعت افسونگری دارد که همپای تاریخش پر از فراز و نشیب است. این طبیعت از سرزمین های بختیاری زاگرس و گهواره کارون شروع می شود و به دشت پرلاله شلمچه ختم می گردد. گرما و طراوت، پاردوکس شمال و جنوب خوزستان اند و جنگل و رمل های داغ، کنتراست حیرت انگیزی در این خاک عجیب و غریب پدید آورده است.
پدر مراقب است نان قطع نشود ...
او كه تمام قد ايستاده؛ كوه هويتش را از نام او وام گرفته است. " پدر" اين واژه ي مقدس كه قامتش را هيچ كتابي،خميده در خود جاي نداده است . اين روزها در طلبِ لقمه ناني حلال ميجنگد، او با وجود مهمان ناخوانده ي اين روزهاي سرزمينش، مي ستيزد تا لقمه اي برساند به نگاه هاي هميشه منتظرِ كاشانه اش ... پدر هميشه در نبرد است براي لقمه اي نان . #کرونا_را_شکست_میدهیم
پدر ، کوه همیشه استوار
صدای گام‌های خسته درهر غروب و واژه‌هایی که شاید درکلام کوچک است اما درمعنا دریایی عظیم و قطره‌ای از بحر دل اوست؛ شب هنگام شما را به یاد کدام لحظات زندگیتان می‌اندازد؟ پدر می‌آید باگام‌های محکم تا استحکام را به یاد در و دیوار و ساکنان خانه بیاندازد!
جزیره شیف، جزیره آرامش
جزیره شیف جزیره‌ای است ماسه‌ای در شمال بندر بوشهر در منتهی الیه تالاب حله که از بهم پیوستن آب رودخانه شاپور و دالکی بوجودآمده و در ۱۲ کیلومتری شمال غربی شهرستان بوشهر و در ۶ کیلومتری شمال بندر بوشهر واقع می‌باشد. روستای شیف واقع در این جزیره در تقسیمات کشوری از توابع بخش مرکزی در شهرستان بوشهر استان بوشهر ایران به‌شمار می‌آید. این روستا بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۰ جمعیت آن ۳۷۰۰ نفر (۸۰۰ خانوار) بوده‌است. مردم این جزیره غالبا عرب زبان هستند و لهجهٔ عربی خاص به خودشان را دارند .این جزیره از دو محله شرقی (حیاره)و غربی (عواسی) تشکیل شده است که بوسیلهٔ یک آبراه کوچک از هم جداشده‌اند و محله شرقی بزرگتر است .بیشتر مردم جزیره شغلشان صیادی است.آموزش در جزیره به دورهٔ متوسطه محدود است.این جزیره از سال 1388 با احداث جاده از جزیره صدرا ؛به خشکی راه دارد. بیشتر زمین جزیره کم ارتفاع و ماسه‌ای و معمولاً آب گرفته می‌باشد
ورزنه، دیار فرشتگان سفید پوش
شهر ورزنه با مساحتی در حدود ۲۳۰۰ کیلومتر مربع و با ۱۷۰۰۰ نفر جمعیت، در نزدیکی تالاب بین الملی گاوخونی قرار دارد و یکی از قدیمی‌ترین شهر‌های شرق استان اصفهان است که تمدنی کهن را به دوش می‌کشد. زیرخاکی‌ها و گنجینه‌های تاریخی این شهر خبر از کهن سالی شهر می‌دهند. ورزنه با جاذبه‌های طبیعی خارق العاده، گنجینه‌ی آثار باستانی و فرهنگی غنی، همچون نگینی در مرکز ایران می‌درخشد. ورزنه، دیار فرشتگان سفید پوش؛ هیج جادوی در کار نیست؛ نه ساختمان‌ها سفید است و نه گرد سفید به روی شهر پاشیده اند. تنها سفیدی بارزی که در این شهر به چشم می‌خورد، چادر‌های زنان است. گرمای طاق فرسای کویری با چادر‌های سیاه میانه‌ی خوبی ندارد؛ قبل از اینکه ورزنه جلوه‌ی شهر بگیرد، زنان سرزمینش چادر‌های سفید بر سر می‌کردند. همین رسم از دیرباز تاکنون در میان فرهنگ مردمانش حرف اول را می‌زند. اگر بخواهیم موشکافانه فرهنگ پوشیدن چادر‌های سفید را بررسی کنیم دلایل مختلفی به دست می‌آید. برخی معتقدند که گرمای تابستان مسبب آن است و برخی دلیل آن را به وجود کشتزار‌های پنبه و رونق پارچه بافی در ورزنه نسبت می‌دهند. قدمت این شهر تاریخی به زمان زرتشتیان می‌رسد؛ برخی رنگ سفید چادر‌ها را برگرفته از لباس روحانیان زرتشت می‌دانند. با وجود تمام این تعابیر، هرجای شهر ورزنه را که بنگرید سفیدی چادر‌های زنان به چشم می‌آید همین امر باعث شده تا آن را شهر سفید بنامند.