به گزارش خبرنگار
خبرگزاری صدا و سیما؛ حجت نظری در بیست و ششمین جلسه شورای شهر تهران با اشاره به روز جهانی معلولین گفت: همان طور که مستحضرید کم توانی جسمی حرکتی و معلولیت می تواند بخشی از چرخه زندگی هر فردی باشد که به فراخور شرایط، حوادث و علل گوناگون از جمله تصادف یا برای جانبازان سرافراز در راه دفاع از میهن یا افرادی که از بدو تولد تا کهنسالی با درجات مختلف دربازه های زمانی های متفاوت یک شخص را درگیر کند و معلولیتی را به همراه داشته باشد.
وی ادامه داد: همه ما حتما این جمله را بارها شنیده ایم که معلولیت محدودیت نمی آورد اما می خواهم امروز بگویم معلولیت برای یک شهروند تهرانی قطعا محدودیت به همراه دارد؛ محدودیتی که نه نشأت گرفته از عدم اراده و ناتوانی او بلکه ناشی از غفلت و کوتاهی مدیران و مسئولین شهری برای ایجاد یک شهر دسترس پذیر است.
نظری تصریح کرد: یک فرد معلول چگونه می تواند خود را یک شهروند تهرانی بداند وقتی که کمترین بهره را از فضای زیست شهری خود نمی برد و از کمترین خدمات شهری استفاده نمی کند؛ زمانی که فرد با ویلچر برای یک تردد ساده در سطح شهر در بهترین شرایط باید پس از هماهنگی های بسیار ساعت ها منتظر اتومبیل های مخصوص تردد معلولین باشد.
وی افزود: چند درصد از فضاهای عمومی شهری مناسب حضور معلولین است؛ در واقع چرا شهر ما از حضور لطیف و موثر این همه استعداد در حوزه های مختلف محروم است.
نظری با اشاره به ماده 4 قانون جامع معلولین گفت: با توجه به تبصره دو ماده یک و تبصره ماده چهار قانون جامع معلولین مصوب سال 1383 مجلس شورای اسلامی که به صراحت شهرداری ها را موظف به انجام اقداماتی در حوزه مناسب سازی شهر نموده است، شورای اسلامی شهر تهران از سال 84 مقرره با عنوان مناسب سازی فضاهای شهری برای جانبازان و معلولین جسمی و حرکتی به تصویب رسانده است، اما ارمغان این مصوبه 12 ساله در عمل چیست؟
عضو شورای شهر تهران ادامه داد: چرا مهلت دو ساله اجرای مصوبه با وجود گذشت 12 سال هنوز شهر را شهری مناسب برای حضور این عزیزان نکرده و ستاد مناسب سازی فضاهای شهری که مسئولیت نظارت بر اجرای مصوبه را داشته است باید پاسخگوی عدم تحقق اهداف این مصوبه باشد.
نظری گفت: جدای از این که فضاهایی تا قبل از تصویب این مصوبه ایجاد شده است باید با اختصاص بودجه های مناسب سالانه و به صورت اولویت بندی شده با یک برنامه ریزی هوشمندانه و به صورت نظام مند مناسب سازی می شدند و عدم مناسب سازی این فضاها که بعد از این مصوبه ایجاد شده اند را باید با حساسیت بیشتری دنبال کرد.
وی افزود: از سال 84 به بعد مناسب سازی در فضاهای جدید باید به عنوان یک رویکرد ضروری در ساخت و ساز فضاهای عمومی شهری در نظر گرفته شود و کد پروژه هایی که به اسم مناسب سازی فضای شهری در بودجه های سالانه ذکر می شدند برای بهبود کیفیت فضاهای ساخته شده گذشته مورد استفاده قرار گیرد.
عضو شورای شهر تهران با اشاره به زیر گذر چهار راه ولیعصر و مشکلات ایجاد شده برای معلولان اظهار کرد: چرا باید زیرگذر چهار راه ولیعصر یا زیرگذر میدان ولیعصر جدای از در نظر نگرفتن همه نگاه های نادرست سواره محوری که در شکل گرفتن آن وجود دارد، ایجاد شود اما باز هم سخت ترین و پیچیده ترین دسترسی ها را برای کم توانان جسمی و حرکتی در نظر بگیرد؛ دسترسی که تردد از مسیر آن برای یک فرد عادی زمان بر است چه برسد به یک فرد با محدودیت های حرکتی.
وی گفت: قطعا با شهرسازی قلدرمأبانه نه تنها معلولین را از زندگی شهری عادی محروم کرده ایم بلکه همه شهروندان را نیز از حضور و مشارکت این عزیزان بی بهره می کنیم و این خسرانی دو جانبه به همراه دارد.
نظری افزود: از تمامی اعضای شورای شهر می خواهم از اجراهای نادرست اقدامات به اصطلاح مناسب سازی جلوگیری کنیم چرا که جز صرف بودجه های کلان نتیجه قابل قبولی از آن منتج نشده است.
