سرمربی سابق تیم بسکتبال اراک:
خیلیها یک شبه، ره صد ساله رفتند
سرمربی سابق تیم بسکتبال اراک گفت: بسیاری در بسکتبال یک شبه، ره صد ساله رفتند و فدراسیون جدید باید جلوی این موضوع را بگیرد.

محمد کسایی پور که پیش از شروع فصل جاری قصد کناره گیری همیشگی از بسکتبال داشت، به خبرنگار
خبرگزاری صداوسیما گفت: واقعا همه چیز را بعد از لیگ فصل قبل کنار گذاشتم. وقتی نسبت به جریانی به طور کامل ناامید میشوید، به تدریج فکر این میافتید که از این فضا بیرون بیایید.
وی افزود: باشگاههای حاضر در بسکتبال را نگاه کنید. به جز پتروشیمی و نفت آبادان اکثر تیمها از پارسال به بازیکنان و مربیان خود بدهکارند. از نظر ساختار مدیریتی در بسکتبال عقب هستیم، مدیریتی بدون کارایی لازم و بدون پشتوانه که باعث میشود در این فضا نتوانیم کار کنیم.
موسفیدها در فضای فعلی حضور ندارند
پیشکسوت بسکتبال درباره فضای بسکتبال تاکید کرد: وقتی یک شبه در بسکتبال، چهار نفر ره صد ساله را میروند، یک جای کار اشکال دارد. در فضای فعلی بسکتبال، موسفیدها و کسانی که استخوان خرد کرده اند، حضور ندارند.
کسایی پور از فدراسیون جدید در خواست کرد: باید به نحوی جلوی این داستان را بگیرند. خیلی در سالهای اخیر اتفاق افتاد که چشم خود را باز کردیم و متوجه شدیم یک مربی، لایسنس فدراسیون جهانی دارد، به جز این از تیمهای ملی تا کمیتهها واقعا برخی این توان و شایستگی را برای قرار گرفتن در جایگاهشان نداشتند.
نسل طلایی دوم که در دهه گذشته فعال بودند، پتانسیل کسب نتایج خیلی بهتری را به خصوص در المپیک داشتند. امکانی که برای بسکتبال از دست رفت.
وی افزود: مهم است که از پیشکسوتان و آنهایی که خاک این رشته را خورده اند در بخشهای مختلف استفاده شوند و افراد به صورت قدم به قدم در سمتهای مختلف پیش بروند.
در جهت توسعه بسکتبال پیش نرفتیم
کسایی پور با اشاره به وجود شاخصهای مختلف توسعه در بسکتبال گفت: یکی از شاخص ها، تعداد مربیان، بازیکنان و داورانی است که میتوانند در لیگ حضور داشته باشند. کشور چین را برای مثال در نظر بگیرید، میلیونها نفر به طور رسمی درگیر بسکتبال هستند.
سرمربی سابق تیم بسکتبال اراک گفت: به نظرم توسعه در بسکتبال از نظر شاخص کمی اتفاق نیفتاده است. بسکتبال سه نفره را در نظر بگیرید که به عنوان یک راهکار برای توسعه این رشته در دنیا استفاده میکند و حتی بسکتبال سه نفره را در برنامه المپیک گنجاندند، دلیلش این است که بسکتبال خیابانی و سه نفره منجر به توسعه این رشته میشود.
وی ادامه داد: از نظر ساختاری ما هنوز درگیر زیرساختها در شهرستانها هستیم. تعداد کمی حلقه و سالن استاندارد در شهرستانها وجود دارد.
ما هم نسل طلایی بودیم
کسایی پور درباره بُعد قهرمانی در بسکتبال گفت: چرا به این فکر نکنیم که در بین هشت تیم برتر دنیا قرار بگیریم؟ نسل طلایی دوم که در دهه گذشته فعال بودند، پتانسیل کسب نتایج خیلی بهتری را به خصوص در المپیک داشتند. امکانی که برای بسکتبال از دست رفت.
وی افزود: اگر ساختار مدرنتر و بهتری وجود داشت، میتوانستیم نتایجی در این حد بگیریم نه اینکه به صعود تا المپیک و جام جهانی بسنده کنیم، این صعودها، چون قبلا وجود نداشت، خیلی به چشم آمد.
مشکل این بود که همیشه بالای سر تیم ملی، مدیرانی قرار میگرفتند که مطلقا فنی نبودند و از خود تیم عقبتر بودند.
بازیکن اسبق تیم ملی بسکتبال درباره نسل طلایی اول در بسکتبال توضیح داد: نسل طلایی اول به نظرم همان نسل اواخر دهه ۶۰ و اوایل دهه ۷۰ بود. خودم، مهران حاتمی، مصطفی هاشمی، علی توفیق، مهران شاهین طبع، محمد ایزدپناه، محسن صادق زاده، حمید کاشانی، کلاسنگیانی، صفاعلی کمالیان و تعدادی بازیکن دیگر در آن نسل بودند.
مدیران تیم ملی، فنی نبودند
کسایی پور درباره نسل طلایی اول از نگاه خود گفت: آن تیم ساخته و پرداخته فدراسیون مقدسیان و بیگلری بود. فدراسیون مشحون هم در شروع کارش این نسل را در اختیار گرفت.
وی افزود: آن زمان تلاش زیادی کردیم که با حداقل امکانات نتیجه خوبی بگیریم و تا چهارمی آسیا پیش رفتیم؛ اما آن تیم توان رفتن روی سکو را در جام ملتهای اندونزی ۱۹۹۳ داشت. مشکل این بود که همیشه بالای سر تیم ملی، مدیرانی قرار میگرفتند که مطلقا فنی نبودند و از خود تیم عقبتر بودند.
ملی پوش اسبق بسکتبال گفت: این از ناگفتههای بسکتبال است که تیم ملی به دلیل مدیریت در آن زمان (دوره ابتدایی ریاست مشحون) از سکو دور مانده بود.
جایی که موفق نبودند، نقاب زدند
کسایی پور درباره مدیریت سالهای گذشته بسکتبال تاکید کرد: نمی توان هر جایی که موفقیتی به دست آمده است، آن را در قاب کرد و هر جایی که موفقیت به دست نیامد، نقابی روی آن بزنیم یا زمین و زمان را مقصر کنیم. بالاخره این روش جایی کارایی خود را از دست میدهد.
سرمربی سابق تیم ملی بسکتبال ب در پاسخ به اینکه مشکلاتی که از آن صحبت میکند، از قبل وجود داشت؟ گفت: این مشکلات همیشه بوده است و بارها درباره آن با مسئولان فدراسیون و افراد مختلف صحبت کرده بودم. هر کسی هم به سهم خود تلاش میکرد که این فضا را به نحوی تغییر دهد.
هر کسی کار کرد، بی مهری دید
وی افزود: هر کسی در جایگاه خود نیاز به حرف زدن دارد. همه مربیان ایرانی و خارجی در سیستم خودشان جنگ هر روزهای داشتند و چالشهای زیادی وجود داشت. مثلا دست مربیان خارجی همیشه برای نفرات یازدهم و دوازدهم تیم ملی بسته بود.

کسایی پور با اشاره به کار کردن در دوره ریاست محمود مشحون گفت: مطمئنم هر کسی در این سیستم کار کرد، به نحوی مورد کم مهری و تبعیض قرار گرفت، برای مثال صفاعلی کمالیان، مهران شاهین طبع، فرزاد کوهیان، مهران حاتمی و حتی علی توفیق که دبیر فدارسیون بود.
صرف بسکتبالی بودن، مزیت نیست
سرمربی سابق تیم بسکتبال اراک درباره انتخابات ریاست فدراسیون گفت: به نظرم درباره کاندیداها و انتخابات باید چند روز دیگر ثبت کنیم. قطعا بخشی از کاندیداها به ذات بسکتبالی نیستند؛ اما مثلا غضنفری در بین روسای فدراسیون بسکتبالی نبود؛ اما تاثیر خوبی روی این رشته گذاشت.
وی ادامه داد: افرادی هم از جنس بسکتبال بودند که تاثیرگذاری خوبی نداشتند، بنابراین صرف بسکتبالی بودن را نمیتوان یک مزیت برای کاندیداها دانست.