مهندسی: حمایت بنگاه‌های اقتصادی را به بسکتبال می‌آورم

به گزارش خبرنگار خبرگزاری صداوسیما؛ رضا مهندسی یکی از چند کاندیدای بسکتبالی انتخابات ریاست فدراسیون بسکتبال است که در دوره قبلی انتخابات این رشته هم حضور داشت. وی چند روز قبل از برگزاری مجمع انتخابی در گفتگویی تلفنی به سوالات خبرنگار ما درباره برنامه‌های خود پاسخ داد:

بحث مهم پیش از انتخابات، برنامه‌های کاندیدا‌ها است که از همه درخواست کردیم برنامه‌های خود را به صورت مکتوب در اختیارمان بگذارند، متاسفانه هیچکس این کار را انجام نداد. توضیح می‌دهید که برنامه‌های اصلی شما چیست؟

شاید برنامه هایم در سطح گسترده‌ای پخش نشده باشد؛ اما اولین فایل صوتی را در رابطه با برنامه هایم منتشر کردم که در بعضی گروه‌ها وجود دارد. برنامه مدون هم وجود دارد؛ اما اینکه برنامه‌ها در یک مجلد ارائه شده باشد، صحبت شما درست است که چنین برنامه ای ارائه نشد، چون برای من بسترِ برنامه مطرح است که مسیر و جریان برنامه را تعیین می‌کند، این بستر را هم ارائه کرده ام.

شما را به عنوان "مدیر اقتصادی" می‌شناسند. برنامه اصلی شما در زمینه اقتصادی چیست؟

اساسا کار من در بنگاه‌های اقتصادی بوده است، کسی که در بنگاه‌های اقتصادی کار می‌کند، طبیعتا با کارخانجات، صنایع و شرکت‌های مختلفی به اقتضا نوع کار در ارتباط است، این ارتباط سطوح مختلفی از توانایی‌ها را برای هر فردی که در بنگاه‌های اقتصادی کار کرده باشد، به همراه دارد. طبیعتا ارتباطات وسیع در گستره شرکت‌های اقتصادی برای فرد، توانمندی ایجاد می‌کند که دستش برای جایی مثل فدراسیون بسکتبال باز باشد. نیاز اولیه فدراسیون بسکتبال بعد از اتحاد همین مسائل اقتصادی است.

پس اقتصاد را اولویت اول بسکتبال نمی‌دانید؟

قبلا هم گفته ام، اولویت اول اتحاد و اتفاق جامعه بسکتبال و خرد جمعی است، پس از آن برنامه‌های اقتصادی قرار دارد، چون پشتوانه مالی، نیاز جامعه بسکتبال است. به نظرم اگر کاندیدا‌های محترم این توانمندی‌ها را داشته باشند، در حال حاضر باید در اولویت قرار بگیرند. بنده به پشتوانه نزدیک به ۳۰ سال فعالیت در سطح اول شرکت‌ها و بنگاه‌های اقتصادی این توانمندی را کسب کرده ام که بتوانم حمایت‌های این بنگاه‌ها را به میدان بیاورم.

 

علاوه بر جذب اسپانسر، موضوع امکانات سخت افزاری بسکتبال مطرح است که برنامه‌ها را محدود می‌کند. این موضوع هم در کوتاه مدت حل شدنی نیست و وزارت ورزش و جوانان بودجه‌ای برای ساخت سالن در اختیار نمی‌گذارد. وقتی با مشکلات سخت افزاری مواجه شوید چه برنامه‌ای برای حل آن دارید؟

وقتی شما از نظر اقتصادی تامین شوید، همه چیز زیر مجموعه آن قرار می‌گیرد. اگر فدراسیون بسکتبال بتواند منابع مالی را تامین کند، طبیعتا از نظر نرم افزاری و سخت افزاری می‌تواند برنامه‌های خود را پیاده کند. اصلی‌ترین پایگاه در برنامه‌های من این است که سیاست‌های فدراسیون را چه کسانی باید پیاده کنند؟ غیر از این است که سیاست‌ها را هیات‌ها پیاده می‌کنند؟ طبیعتا اصلی‌ترین نیاز هیات‌ها برای پیاده کردن برنامه ها، نیاز‌های مالی است. سوال را قبلا جواب داده ام که توانمندی من به لحاظ پشتوانه‌های اقتصادی برای دوستانی که بنده را می‌شناسند، مشخص است و جامعه بسکتبال این را می‌دانند.

خیلی دیر وارد انتخابات بسکتبال شدید و این سوال پیش آمد که انگیزه‌ای برای خودتان وجود داشت یا فشار‌های بیرونی باعث شد که در این دوره هم ثبت نام کنید؟

واقعیت این است که چهل سال از زندگی ام در بسکتبال و این خانواده سپری شده است، در رده‌های مختلف بازیگری، مربیگری، سرپرستی، مسئولیت‌های فدراسیونی مثل کمیته آموزش و پژوهش، عضویت در هیئت رئیسه و... بالاخره بخشی از عمرم در بسکتبال گذشته است. مگر می‌شود نسبت به این جامعه و مسائل آن بی تفاوت باشیم؟ من همواره انگیزه داشتم، وقفه‌ای هم که در آمدنم ایجاد شد، به این امید بود که شاید کسانی بتوانند در این عرصه خدمت کنند، وقتی دیدم شرایط طوری است که خودم باید وارد شوم، تصمیم نهایی گرفتم که وارد میدان شوم.

شخصیت بنده را دوستان در طول بیش از سی سال کار در کنار بسکتبال می‌شناسند. آدمی هستم که از همه آحاد جامعه بسکتبال استفاده می‌کنم. فکر نمی‌کنم کسی در بسکتبال از من نگاه حذفی سراغ داشته باشد، در حوزه‌های اقتصادی هم هیچوقت روش حذفی ندارم. تیم مشخصی که چهار یا پنج نفر را بیاورم، وجود ندارد، چون این موضوع به حذف می‌انجامد و حذف هیچوقت ما را به جایی نمی‌رساند. من از تمامی جامعه بسکتبال به اندازه وسع و توانمندی آن‌ها استفاده می‌کنم، هر کسی که شایستگی کار در جایی دارد، به کار گرفته خواهد شد.

ما باید به کمیته‌های فدراسیون شخصیت دهیم، یعنی اگر کمیته مربیان داریم، تعریف این کمیته مشخص است. نباید برای این کمیته تصمیم بگیریم، کمیته مربیان باید تصمیم گیرنده باشد. برای کمیته داوران نباید تصمیم بگیریم، جامعه داوری کشور برای سرنوشت خود باید تصمیم بگیرد. ما سیاستگذار هستیم، نه مداخله کننده در امور تک تک کمیته ها. اصول مدیریت در دنیا امروزه برای همه ثابت شده است و اینکه بیاییم برای مثال در کمیته داوران، استان‌ها یا مربیان تصمیم بگیریم، کار صحیحی نیست، از این جهت ما باید افراد مناسبی را که آن کمیته‌ها تشخیص می‌دهند، در جایگاه خودشان حمایت و هدایت کنیم.

بخشی از این اتفاقاتی که حالا می‌افتد، شاید به دلیل همین خلاء موجود در بسکتبال باشد. ان شاء الله در شرایط مناسبی که هر کسی در جایگاه خود قرار می‌گیرد، این مسائل هم کمرنگتر خواهد شد. دوم اینکه رئیس آینده فدراسیون بسکتبال باید نقش پدرانه در خانواده این رشته داشته باشد. رئیس هیئت‌ها هم همین نقش را دارند. پدر خانواده باید در بین فرزندان آن دوستی و همدلی را ایجاد کند. اگر بنده رئیس شوم، سوابقم در بسکتبال شناخته شده و اساس کارم بر دوستی و همدلی است، هر کسی دیگر هم به غیر از بنده آمد، باید این موضوع را در اولویت قرار دهد.

ما باید تیم‌های پایه را در همه رده‌ها برای سراسر سال فعال کنیم. اینکه برای یک مسابقه خاص تعدادی را جمع کنیم و به تورنمنتی بفرستیم، شاید از دست دادن وقت و فرصت‌ها باشد. باید تیم‌های پایه در همه رده‌ها و در طول سال فعال باشند.

موضوع دوم به کارگیری مربیان داخلی و خارجی است، همانطور که باید حداکثر استفاده از مربیان با دانش داخلی صورت گیرد، به این نکته هم باید توجه کنیم که بالاخره ورزش بسکتبال، رشته‌ای دانشگاهی با تکنیک‌ها و تاکتیک‌های خاص خود است و با توجه به اینکه ورزشی وارداتی است، باید از دانش روز دنیا استفاده کنیم.

پس از آن بحث لیگ مطرح است. پایه گذاری سازمان لیگ قدرتمند جزء برنامه هایم است که همه مسائل لیگ در این سازمان هدایت و بررسی شود. همان موضوعی که در مبحث کمیته‌ها گفتم. اگر سازمان لیگ قدرتمندی را پایه ریزی کنید، تمام مسائل لیگ را زیرنظر دارد و به همه زوایا و جزئیات می‌پردازد. لیگ قدرتمند از مسائل اقتصادی تاثیر می‌گیرد، برای لیگ قدرتمند باید شرایط ورود سازمان ها، نهادها، موسسات و بنگاه‌های کوچک و بزرگ اقتصادی را در عرصه تیمداری فراهم کنید.

موضوع بعدی تیم ملی است که باید برنامه‌هایی گسترده در طول سال داشته باشد. دو برنامه مهم جام جهانی و المپیک را در پیش داریم. خوشبختانه قبلا این موفقیت حاصل شده که به این دو رویداد صعود کرده ایم، باید برنامه‌هایی برای ادامه این روند داشته باشیم. بازیکنان ما باید جوری تامین شوند که جانانه و با تمام وجود بجنگند، لذا باید دغدغه‌های مالی، معیشتی و روحی روانی آن‌ها مرتفع گردد.

بسکتبال بانوان برنامه بعدی من است. بانوان ما از عرصه‌های داخلی و بین المللی دور مانده اند، لذا نباید در بسکتبال بین دو طبقه بانوان و آقایان تبعیض قائل شویم، این دو باید به موازات هم پیش بروند، هر برنامه‌ای آقایان دارند، باید بانوان هم از آن بهره‌مند شوند.

از طرفی، چون خودم رسانه‌ای بوده، سال‌ها عضو شورای سردبیری مجله "ورزش دانشگاه" بودم و نزدیک به ۲۰ سال در عرصه بسکتبال قلم زده ام، ارتباط با رسانه اولویت کار من است. باید از پتانسیل رسانه به خوبی استفاده کنیم، ارتباطات منظم ماهانه، سه ماهه و شش ماهه با خبرنگاران داشته باشیم که گزارش فدراسیون را به جامعه محترم بسکتبال ارائه کنند.

این را نمی‌پذیرم که لزوما در فدراسیون بودن به معنی حضور یک فرد در بسکتبال است، یک عضو خانواده بسکتبال همواره با این رشته است، دوری و نزدیکی او به فدراسیون مترادف با دوری و نزدیکی به بسکتبال نیست. اگر در فدراسیون حضور نداشتم، معنی اش این نیست که با بسکتبال نبودم. اطلاع دارید که در فرصت‌های دوری از فدراسیون هم بیکار نبوده ام و شش جلد کتاب تالیف کرده ام. همیشه اخبار بسکتبال را پی گیری می‌کنم و با خانواده بسکتبال کاملا در ارتباط بوده ام. هر جا کاری از دستم بر می‌آمد، مثل همین حالا در اختیار بوده ام.

همه کتاب‌ها در زمینه بسکتبال بودند: دو جلد کتاب در زمینه بدنسازی در بسکتبال و کتاب ((مربیگری موفقیت آمیز بسکتبال)) تالیف مورگان ووتن که در دو جلد ترجمه کردم، کتاب ((بسکتبال برای همه)) که در تیراژ بالا چاپ شده است و آخرین کتاب هم ((اصول یادگیری حرکتی در بسکتبال)) بود.

درباره تیم ملی برنامه کوتاه مدت شما چیست؟ حتما شنیده اید که می‌گویند در صورت انتخاب شما، یک مربی خاص به طور قطع سرمربی تیم ملی می‌شود. در این مورد توضیح می‌دهید؟

باید در جای مناسبی به این سوال پاسخ می‌دادم. گفته بودم شخصیت من را اهالی بسکتبال می‌شناسند. اگر در جایی به من محبت می‌کنند، قویا می‌گویم که هیچ مفهوم خاص و ویژه‌ای به جز لطف آن افراد ندارد. من همانقدری که برای مثال با مصطفی هاشمی دوست هستم، با مهران شاهین طبع دوستم و ارتباطم با سایر مربیان هم همینطور است که شاید اگر نام ببرم، اسم کسی از قلم بیافتد. هیچ کسی در جامعه بسکتبال نیست که دلخوری‌ای از بنده داشته باشد و مرا متهم به جانبداری از این و آن کند.

این سوال در جا‌های مختلف از بنده می‌شود. اگر کسی در جایی از من دفاع کند، به معنی آن است که من باید کار خاصی در مقابل او انجام دهم؟ به هیچ وجه، شایستگی‌ها باید کار کنند. اگر یک مربی خاص لطف داشته و درباره من صحبت می‌کند، من باید از او بخواهم که درباره ام صحبت نکند؟ به نظرم با توجه به اتحاد و اتفاقی که نیاز داریم، اگر این مطالب را مطرح نکنند، به سود جامعه بسکتبال است.

از طرفی اگر یک مربی تشخیص می‌دهد که حمایت خود را از من به صورت علنی انجام ندهد، من باید به تشخیص آن مربی احترام بگذارم حتما او با ویژگی‌های فکری و شخصیتی خودش تشخیص داده است، لذا برای من گرانقدر می‌باشد. همه این دوستان برایم عزیز هستند، سال‌ها در کنارشان بازی کرده و به مسافرت رفته ام، اخلاق و روحیات آن‌ها را می‌شناسم. هنرمندی رئیس فدراسیون این است که سلایق مختلف را کنار هم جمع کند، همه این مربیان برای بسکتبال زحمت کشیده اند و تفاوتی به این شکل قائل شدن به بسکتبال ضرر می‌زند.

حدود ده سال عضو هیئت رئیسه فدراسیون‌های غضنفری و مشحون بوده ام که قبول دارید هر دوی آن‌ها از فدراسیون‌های موفق بوده اند. علاوه بر این در بخش‌های مختلف بسکتبال کار کرده ام، لذا تاکید می‌کنم که بسکتبال را کاملا می‌فهمم و کمبود‌های آن را می‌دانم. یکی از کاستی‌ها همیشه تفاوت بین دو سطح بانوان و آقایان است، البته محدودیت‌های خاصی وجود داشته که الحمدالله رفع شده است، ولی نیاز به کار گسترده داریم، برای مثال اگر هر سال مثلا چهار دوره مسابقه برای آقایان داریم، در بخش بانوان نباید یک دوره باشد. لیگ بانوان باید توانمند شود و تلاش کنیم رقابت‌های بین المللی آن‌ها با حفظ شئونات اسلامی برگزار شود. در واقع باید تلاش کنیم فعالیت‌های آن‌ها همسان باشند.

 

فکر می‌کنم حدود پنج - شش سال از دوره مشحون در فدراسیون حضور داشتم. من همواره برای محمود مشحون احترام قائل بوده ام و به نظرم برای بسکتبال زحمت کشید. باید در خانواده بسکتبال همدیگر را همپوشانی کنیم، نه اینکه یکدیگر را کاهش دهیم. جدا شدن من از بسکتبال لزوما مفهمومش اختلاف با محمود مشحون نبود. در مقطعی آدم احساس می‌کند آن تاثیری که باید را ندارد. مثلا زمانی در حوزه‌ای از زندگی، 100 درصد سرمایه گذاری انجام می‌دهید؛ اما تنها ۱۰ درصد برداشت می‌کنید، این شما را به فکر وا می‌دارد که فعالیت خود را در آن حوزه کمتر کنید.

رأی دهنده‌های محترم مجمع برای آینده بسکتبال کشور تصمیم می‌گیرند. زمانی که در مقابل چشمان جامعه بسکتبال رای می‌دهند، بدانند که این رأی به مثابه جریانی است که در سراسر مویرگ‌های بسکتبال کشور جاری می‌شود. تقاضایم این است که به آینده بسکتبال کشور فکر کنند و اینکه رای آن‌ها تاریخساز است. ان شاءالله شاهد انتخاب صحیحی باشیم که در آینده بسکتبال ما تاثیرات مثبتی بگذارد.