تفرقه افکنی بین شیعه و سنی

 به گزارش سرويس بين الملل خبرگزاري صداوسيما به نقل از روزنامه القدس العربی، 

سیاست های استعمارگرایانه آمریکا و انگلیس همواره با هدف تفرقه افکنی بین شیعه و سنی اتخاذ شده است.

هیفا زنگنه مقاله نویس روزنامه القدس العربی با انتشار یادداشتی با عنوان «اتحاد شیعه و سنی ، توطئه تندرو هاست!» در پایگاه اینترنتی این روزنامه نوشت: ما در معرض هرج و مرج شدیدی قرار داریم و احساس نگرانی می کنیم تندروها روشی به کار گرفته اند که مبارزه با آن سخت است: این روش همان وحدت بین شیعه و سنی است ، یعنی وحدت بین (امت) اسلام ، آنها از این مسئله به بدترین وجه سوء استفاده می کنند. جشن های ماه رمضان گاه در مساجد شیعیان برگزار می شود و گاه در مساجد اهل سنت. در این مراسم از هر دو فرقه شرکت می کنند. در این مراسم قصیده ها, اشعار و خطبه هایی که دین را به سیاست ربط می دهد, مطرح می شود. همه این مراسمها با محوریت دشمنی با کفار برگزار می شود.
این سخنان, اظهارات یا گفته های دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا نیست, اظهاراتی که هر روز در پایگاه اجتماعی توئیتر مطرح می کند, بلکه اینها نوشته های مس بیل، مشاور فرستاده انگلیس به عراق است که در نامه به پدر خود تاریخ اول ژوئن 1920 نوشته است. این نامه یک ماه قبل از انقلاب موسوم به انقلاب بیست نوشته شده است (انقلاب سال 1920). وی تظاهرکنندگان را تندرو توصیف کرده است و عصاره مواضع او را امروز مشاهده می کنیم. وی با صراحتی که در سیاستهای خارجی آمریکا معمول نیست, نوشته خود را آغاز کرده است, سیاستهایی که برای اسلام هراسی و ترس از وحدت مسلمانان اتخاذ می شود. بنابراین سیاست «تفرقه بیانداز و حکومت کن»، با گسترش طایفه گری ها آغاز شد. البته استعمار انگلیس در ریشه دواندن آن بین جوامع منطقه شکست خورد اما ابزاری که اشغالگر آمریکایی پس از سال 2003، برای تسلط بر عراق داشت, همین ایجاد فرقه ها و طایفه های مختلف است.

انقلاب بيست، بزرگ ترين انقلاب ضد اشغالگران انگليسي
ماه ژوئیه, همواره انقلاب ها و کودتاها را در یاد و خاطره عراقی ها زنده می کند. البته ممکن است برخی قیامی را انقلاب بدانند و برخی دیگر آن را شورش و کودتا توصیف کنند، اما چیزی که همه درباره آن اتفاق نظر دارند, «ثورة العشرین» یا همان انقلاب بیست است که سی ام ماه ژوئن 1920 اتفاق افتاد. این انقلاب به بزرگترین انقلاب ضد اشغالگران انگلیسی مشهور است. با توجه به اینکه شرایط کنونی عراق از نظر سیاسی و اقتصادی بسیار شبیه به آن دوران مهم در تاریخ معاصر این کشور است, یادآوری برخی مسائل می تواند به روشن شدن شرایط کنونی کمک کند یعنی در شرایطی که اشغالگر جدیدی از زمان حمله به عراق در سال 2003 تاکنون این کشور را اشغال کرده است. این اشغالگر جدید با همه امکاناتی که در اختیار دارد, با هزینه های هنگفتی که پرداخت می کند و با همکاری منطقه ای می خواهد عقل ها را با افیون خود در محدودیت قرار دهد تا هر آنچه را با عنوان واقعیتهای موجود تحمیل می کند، همه بپذیرند و این ادعا را ترویج کند که هیچگاه نمی توان شرایط را تغییر داد و یا مردم کشوری که اشغال شده است ضعیفتر از آنند که بتوانند تغیيرات و اصلاحاتی را در کشوشان ایجاد کنند.
دو کتاب بسیار مهم درباره انقلاب بیست می تواند به فهمیدن نقش استعمارگر در زمینه سازی برای اشغال و تسلط بر افکار جامعه پس از اشغال نظامی و سوء استفاده اقتصادی از مردم آن، کمک کند. یکی از این کتابها جلد پنجم کتاب «گزیده های اجتماعی از تاریخ معاصر عراق» است که مولف آن دانشمند جامعه شناس عراقی, مرحوم علی الوردی است. این کتاب از مهمترین منابع برای فهم شخصیت ها و فهم جامعه عراق است. جلد پنجم این کتاب به شناساندن انقلاب بیست عراق اختصاص یافته است. کتاب دوم «انقلاب 1920.. ریشه های سیاسی, فکری و اجتماعی جنبش قومی، عربی و استقلال طلبانه در عراق» است, کتابی که آن را استاد علوم سیاسی مرحوم ومیض نظمی تالیف کرده است. هر دو کتاب به منابع مهمی استناد می کنند و درباره راهبرد استعماری انگلیس از جمله اظهارات سیاست مداران و فرماندهان نظامی انگلیسی سخن می گویند. اگر بخواهیم گسترش سیاست استعمار کنونی را به طور مستقیم یا غیر مستقیم دریابیم, می توانیم به نکات مطرح شده در این دو کتاب رجوع کنیم.

نگراني از وحدت مردم عراق

علی الوردی نوشته های مس بیل در روایت تاریخ انقلاب و موضع استعمارگر انگلیسی را از مشارکت همه جانبه مردم در انقلاب بیست از جمله نمایندگان، شخصیتهای برجسته جامعه, علمای دینی و رؤسای قبایل مورد بررسی قرار می دهد. نگرانی مس بیل در آن زمان از وحدت بین مردم عراق, یک نگرانی واقعی بود به ویژه اینکه وی شرایط انقلاب بیست را درک می کرد زیرا در آن زمان زندگی می کرد و توده مردم را پایه و اساس آن می دانست. البته برخی از مردم که در حال انقلاب بودند, در نقش کسانی که با استعمارگران همکاری می کردند ظاهر شدند. همچنین نقش روشنفکران در همکاری با استعمار در مبارزه با مراسم دینی مشترک بین سنی و شیعه, به خوبی پدیدار شد اما آنها مجبور بودند در این گونه مراسم شرکت نیز داشته باشند زیرا از خشم جامعه می ترسیدند. حضور آنها در این گونه مراسم به این دلیل بود که مردم آنها را به همکاری با کافران و خیانکاران متهم نکنند.

خشم از نشست ها در مساجد

الوردی، برای توضیح این مطلب متن نامه ای را که مس بیل از یک روشنفکر دریافت کرد و وی را مورد خطاب قرار داده بود, در کتاب خود می آورد. این روشنفکر به مس بیل می گوید: «شما ممکن نیست که مسائل را این گونه که در جریان است رها کنید. من بسیار تمایل دارم که از این مسائل اجتناب کنم تا منافع ما و شما تامین شود. من از مراسم و نشستهایی که در مسجد برگزار می شود بسیار خشمگین می شوم ، به ویژه ربط دادن دین به سیاست را بسیار خطرناک می دانم و می توانم بگویم این وحدت بین شیعه و سنی بدترین چیز نزد من است».
این نامه و نامه های مشابه آن روابط بین اشغالگر و روشنفکر را به خوبی نشان می دهد. می بینیم که روشنفکر به صورت داوطلبانه می خواهد با اشغالگر همکاری داشته باشد و از او به علت آزاد کردن کشورش قدردانی و تشکر کند! همانطور که بسیاری از روشنفکران عراقی این کار را کردند و از جرج بوش رئیس جمهور سابق آمریکا و تونی بلر نخست وزیر سابق انگلیس به دلیل اقدام شجاعانه آنها در آزادی ملت عراق تشکر کردند!

سياست هاي طايفه گري، تبعيض مذهبي و نژادي غرب در منطقه
عراقی ها امروز نتایج سیاست های بلند مدت استعمار را که منطقه ما را در بر گرفته است, به خوبی مشاهده می کنند. سیاستهایی از جمله طایفه گری، تبعیض مذهبی و نژادی و همچنین استفاده از اقلیتها با ادعای کمک به انسانیت و بشریت, سیاستهایی است که در منطقه ما به اجرا درآمد. این سیاستها در گذشته با هدف مبارزه با انقلاب بیست اتخاذ شد و هم اکنون نیز برای مبارزه با مقاومت در برابر اشغالگری های انگلیسی - آمریکایی از آنها استفاده می شود.
اما مردم عراق به رغم اینکه چندین دهه است که از محاصره, جنگ و دروغ پردازی های رسانه ای رنج می برند، امروز با سیاستهای فتنه انگیز استعمارگران که با دستان خیانکار بومی در جریان است, مبارزه می کنند تا از انقلاب بیست, صدای شاعر حبیب العبیدی موصلی طنین انداز شود که گفت: از سیاست تفرقه افکنی خسته شده ایم! و به راه خوب و سالم هدایت شده ایم! ای دشمن ما، که با لباس دوست ظاهر می شوی! تو تنها فریبکاری بیگانه هستی! پس چرا ما را به آنچه خود می خواهی توصیه می کنی؟