یک ساعت خاموشی زمین

به گزارش خبرنگار خبرگزاری صداوسیما؛ همه از ساعت ۲۰ و ۳۰ دقیقه تا ۲۱ و ۳۰ دقیقه، به مدت یک ساعت خاموشی را آگاهانه انتخاب می‌کنیم تا پیام حفاظت از زمین را به یکدیگر گوشزد کنیم.
چندین هزار سال است که بشر روی این سیاره زندگی می‌کند و حالا قرار است فقط یک ساعت به یاد زمین باشیم و به احترامش چراغ‌های کمتری روشن کنیم، امید است که این احترام و حفاظت از زمین در طول سال هم ادامه پیدا کند.
ساعت زمین (Earth hour) یک روز جهانی است که به ابتکار صندوق جهانی حیات وحش World Wildlife Fund - WWF شکل گرفته است. در این روز شهر‌های بزرگ جهان در نقاط شاخص عمده خود چراغ‌ها را خاموش می‌کنند.
هدف برنامه ساعت زمین این است که آگاهی عمومی را نسبت به گرمایش جهانی افزایش دهد.
این ابتکار عمل در سال ۲۰۰۷ در سیدنی در کشور استرالیا آغاز شد و سپس به کشور‌های دیگر گسترش یافت و به رویدادی جهانی بدل شد. ساکنان سیدنی در سال ۲۰۰۷ میلادی، نخستین گام را برای ثبت «ساعت زمین» برداشتند؛ طبق داده‌های کلیک سایت رسمی ساعت زمین، روز ۳۱ مارس سال ۲۰۰۷ میلادی، رأس ساعت ۷ و نیم عصر به وقت محلی، نزدیک به ۲ میلیون و ۲۰۰ هزار نفر و بیش از ۲ هزار مؤسسه و شرکت تجاری در حرکتی هماهنگ، برای یک ساعت چراغ‌های ساختمان‌های خود را در سیدنی خاموش کردند.
خاموشی چراغ‌ها در روز زمین همه ساله در آخرین روز شنبه ماه مارس صورت می‌گیرد.
اندی رایلی (ANDY RIDLEY) مدیر اجرایی و بنیانگذار «ساعت زمین» در سال ۲۰۰۸ اعلام کرد که ۳۷۱ شهر و دولت محلی از استرالیا و کانادا گرفته تا فیجی با این خاموش کردن ۶۰ دقیقه‌ای در ساعت ۹ به وقت گرینویچ موافقت کردند.
سازمان دهندگان این ابتکار امیدوارند که این اقدام مردم را تشویق کند که آگاهی بیشتری در مورد مصرف انرژی کسب کنند و دریابند که تولید برق با سوزاندن سوخت‌های فسیلی مانند نفت و گاز جو زمین را آلوده می‌کند و در ایجاد پدیده گرمایش جهانی نقش دارد.
در سال ۲۰۱۱ این رویداد به حدی گسترش یافت که در بیش از ۵ هزار و ۲۰۰ شهر در ۱۳۵ کشور برای یک ساعت چراغ‌های نقاط عمده خاموش شد.
»» بشر تنها موجودی است که در کوتاه‌ترین زمان ممکن از انقلاب صنعتی چنان سرنوشت کره زمین را تغییر داده است که در میلیون‌ها سال تاریخ زیست در این کره بی سابقه بوده است.
»» هم اکنون انرژی‌های تولید شده توسط بشر و تبعات آن مانند گاز‌های گلخانه‌ای و زباله‌های مختلف حیات آیندگان را تهدید می‌کند.
»» گرچه در این راه سازمان ملل متحد و دیگر نهاد‌های وابسته اقدامات جدی عملی دارند، اما اقدامات نمادین نیز برای توجه دادن عامه مردم به این مهم برگزار می‌شود که یکی از این اقدامات ساعت زمین نام گرفته است.
»» برای چندین دهه، مقابله با آثار تغییرات اقلیمی، دغدغه اصلی فعالان محیط زیست در سراسر جهان بوده است و اختصاص ساعتی مشخص در یک روز خاص از سال برای حرکتی جمعی به منظور اطلاع‌رسانی درباره تغییرات اقلیمی، اقدام بی‌سابقه‌ای به شمار می‌رود که با اقبال جهانی روبه‌رو شده است.
»» یک سال بعد، در شرایطی که فعالان محیط زیست به دنبال ترغیب ساکنان بقیه شهر‌های استرالیا برای مشارکت در ساعت زمین بودند، مسؤولان شهر تورنتو در کانادا برای حضور در این حرکت اعلام آمادگی کردند و در فاصله‌ای اندک ۳۷۱ شهر در ۳۵ کشور جهان به این جنبش پیوستند.
»» ساعت زمین نخستین بار ساعت ۷ و نیم عصر در سیدنی آغاز شد و یک سال بعد، به ساعت ۸ عصر منتقل شد، اما سرانجام برنامه‌ریزان آن توافق کردند که ساعت ۸ و نیم تا ۹ و نیم عصر آخرین شنبه مارس هر سال به عنوان ساعت زمین تعیین شود.
»» بر اساس داده‌های سایت رسمی ساعت زمین، در سال میلادی گذشته صد‌ها میلیون نفر در ۱۳۵ کشور جهان در خاموشی یک‌ساعته «ساعت زمین» مشارکت کردند و حتی برخی از آن‌ها برای نشان دادن حمایت بیشتر، مدت خاموشی را از یک ساعت نیز فراتر بردند.
نخستین گرامیداشت ساعت زمین در ایران در سال ۱۳۹۰ و با خاموشی چراغ‌های برج میلاد در تهران انجام شد.
در سال‌های بعد تعداد بیشتری از شهر‌ها سازه‌های معروف ایران به این حرکت پیوستند و افزون بر برج میلاد، برج آزادی تهران، سی و سه پل اصفهان، و پل سفید اهواز نیز چراغ‌های خود را خاموش کردند.
سومین گرامیداشت ساعت زمین در ایران در سال ۱۳۹۳ و با مشارکت تعدادی از شهر‌های ایران از جمله تهران، تبریز، اصفهان، رشت و قم صورت گرفت. در تبریز، سیستم روشنایی کاخ شهرداری تبریز، به مدت یک ساعت خاموش شد. امسال هم برج میلاد ساعت ۸ و نیم شب به عنوان یکی از نورانی‌ترین سازه‌ها و نماد‌های تهران برای یک ساعت خاموش می‌شود.
شهر مشهد برای نخستین بار در سال ۱۳۹۴ با خاموش کردن ساختمان مرکزی شهرداری و تالار شورای شهر به مدت یک ساعت به برنامه ساعت زمین پیوست.
طبق برآوردها، اگر ۳۰ میلیون مشترک برق در ایران، هر کدام، تنها معادل یک لامپ ۱۰۰ واتی از مصارف روشنایی خود را بین ساعت ۲۰ و ۳۰ دقیقه تا ۲۱ و ۳۰ دقیقه خاموش کنند، موجب صرفه جویی ۳ هزار مگاواتی مصرف انرژی می‌شوند.
با این حرکت نمادین توجه مردم را به تغییرات اقلیمی و گرمایش زمین جلب کنند.
البته «ساعت زمین» در ایران همیشه مصادف با تعطیلات نوروز بوده، اما با این وجود در سال‌های گذشته برخی شهر‌های کشور ما با این روز جهانی همراه شدند و از ساعت ۸ و ۳۰ دقیقه تا ۹ و ۳۰ دقیقه شب اقدام به خاموش کردن چراغ نماد‌های شهری کردند.
وقتی شهروندان در طول یک سال نماد‌های شهری را روشن و پر نور می‌بینند به طور قطع با خاموش شدن چراغ آن‌ها در این روز و ساعت خاص به فکر فرو می‌روند و می‌توانند به این بیندیشند که چگونه می‌توانند به اندازه توان خود جلوی تغییرات اقلیمی و گرمایش زمین را بگیرند.
اکنون مراسم «ساعت زمین» در ۱۸۸ کشور دنیا برگزار می‌شود یعنی پارسال در این روز ۱۸ هزار نماد شهری خاموش شد، همچنین ۲۴ کشور آفریقایی به این حرکت جهانی پیوستند.
این امر می‌تواند تلنگری به ما برای تغییر سبک زندگی باشد، زیرا دغدغه این مراسم نمادین فقط خاموشی نیست بلکه رساندن پیام‌های زیست محیطی به کل مردم جهان برای تغییر سبک زندگی و آسیب کمتر به محیط زیست است که متأسفانه این مسأله در کشور ما با غفلت روبرو است.