تنها نگرانی آمریکا؛ قدرت ایران در برابر رژیم صهیونیستی

جواد الهنداوی در یادداشتی در رأی الیوم که از لندن به روز می شود نوشت: جنگ و دیپلماسی از جمله مهم ترین ابزارهای سیاست خارجی کشورهاست و هر دو (جنگ و دیپلماسی) مستلزم دروغ گویی, نیرنگ و گمراه سازی است. وجه تمایز آمریکا با دیگر کشورها این است که علاوه بر دروغ، نیرنگ و گمراه سازی از ابزار دیگری یعنی تحقیر طرف دیگر استفاده می کند؛ بدون آنکه هویت طرف دیگر (دشمن یا دوست یا هم پیمان) را در نظر بگیرد. این ها واقعیت هایی است که با تجربه آن را بررسی و لمس کرده ایم و معتقدم که برخی سیاستمداران عراقی و غیر از آنها هم به گرایش دوستان آمریکایی برای تحقیر طرف مقابل شهادت می دهند.
پس از بررسی سیاست خارجی آمریکا در قبال منطقه و پیگیری روند این سیاست و شناخت پایه های آن نتیجه ای نمی گیریم جز آنکه آمریکا به واقعیت واحد و ثابتی یعنی منفعت اسرائیل پایبند است. آمریکا در هر مسئله ای که به منطقه ما مربوط باشد و در برابر هر طرفی, دروغ می گوید, گمراه سازی سازی می کند و دست به فریبکاری می زند اما (آمریکا) فقط در مقابل اسرائیل و منفعت و سلطه تل آویو صادق است.
در سیاست, مواضع نه بر اساس گفتار بلکه بر اساس عمل اتخاذ می شود. زمانیکه عمل یا اقدام کشوری بر خلاف اظهارات رئیس جمهور آن کشور باشد نمی توان اظهارات آن رئیس جمهور را چیزی به جز دروغ, نیرنگ و یا گمراه سازی توصیف کرد. شاهد این ادعا درخواست های رئیس جمهور آمریکا برای مذاکره با ایران و تماس های وی با سوییس و آلمان برای میانجی گری در مذاکره با ایران و برخی اظهارات مثبت او درباره ایران است؛ تا جایی که عراق اظهارات رئیس جمهور آمریکا را جدی تلقی و رسما از آن استقبال و گمان کرد این اظهارات در کاهش تنش نقش دارد اما اقدام دو روز پیش رئیس جمهور آمریکا در اعمال تحریم ها علیه صنایع پتروشیمی ایران با مضمون و هدف درخواست های وی برای مذاکره و گفت و گو و همچنین با اظهارات مثبت او درباره ایران کاملا متناقض است.
آغاز گفت و گو و مذاکره میان دو طرف همچون ایران و آمریکا مستلزم برداشتن گام های اعتماد سازی میان دو طرف است. بسیاری گمان کردند اظهارات آمریکایی ها درباره ایران, خیرخواهانه است و پیش از میانجیگری ژاپن برای متقاعد کردن ایران به منظور نشستن بر سر میز گفت و گو و مذاکره آن را گامی برای اعتماد سازی میان دو طرف دانستند. تحریم های جدید علیه ایران کار میانجی گر را سخت می کند و باعث می شود ایران در جایگاه کسی باشد که برای پذیرفتن مذاکرات, شرط هایی بر آمریکا تحمیل کند.
تحریم های جدید علیه ایران موجب می شود تا کشورهای جهان, بیشتر از ایران حمایت و ادعای ایران را درباره دروغ و نیرنگ بودن سخن ترامپ باور کنند.
اصل دیگری که سیاست خارجی آمریکا را در منطقه توجیه می کند این است که آمریکا مفهوم «امنیت و ثبات منطقه» را به دروغ به کار می گیرد چرا که منطقه پیوسته از یک جنگ وارد جنگ دیگری می شود و از چند دهه پیش رنگ امنیت و ثبات را به خود ندیده است.
عامل جنگ های منطقه و ناامنی, بی ثباتی و گسترش تروریسم در آن, اسرائیل, آمریکا و قدرت های مرتجع هستند.
دخالت خارجی نظامی و سیاسی حاکم در منطقه از نوع دخالت آمریکایی است که نه از نظر پایگاه های نظامی مستقر در زمین و دریا و نه از نظر ابزارهای سیاسی, دیپلماتیک و اقتصادی مثل و مانندی دارد.
امروز نگرانی آمریکا و محور سیاست خارجی این کشور در منطقه, واقعیت جنگ یمن یا واقعیت رژیم اسرائیل و جنایت های آن و یا واقعیت اشغال جولان و ادلب و حمایت از تروریسم در سویه و یا دخالت روسیه و دخالت های ترکیه و کشورهای عربی خلیج (فارس) نیست. بلکه نگرانی آمریکا, خطر دخالت ایران است. چرا؟ چون قدرت و نفوذ ایران در منطقه مانعی در برابر تسلط اسرائیل است.