مرگ دستیار عامر الفاخوری پیامی به داخل لبنان

  به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صدا و سیما به نقل از روزنامه رای الیوم، جسد آنتوان یوسف الحایک، زندانبان سابق در بازداشتگاه الخیام در زمان اشغالگری رژیم صهیونیستی در جنوب لبنان، در حالی در مغازه او در اردوگاه المیه و میه کشف شد که دو گلوله به سر او اصابت کرده بود و نشان از عملیاتی امنیتی برای حذف او داشت.

هیچ رد پایی از عاملان ترور او وجود ندارد و جز یک پیام روشن، هیچ دلیل دیگری برای ترور او نیست: اگر می‌خواهید پرونده جاسوسان اسرائیلی را اینگونه پیش ببرید (یعنی آزاد کردن عامر الفاخوری، جاسوس اسرائیلی و بردن وی به سفارت آمریکا در بیروت برای فراری دادنش به خارج از کشور)، قطعا شکست خواهد خورد، زیرا اهداف فراوانی وجود دارد. اما چه چیزی در پشت پرده این ترور قرار دارد؟
ایلیا مگنایر، از مقاله نویسان روزنامه الرای کویت در یادداشتی در پایگاه اینترنتی شخصی خود که روزنامه رای الیوم نیز آن را منتشر کرد، نوشت: آنتوان الحایک ۵۸ ساله، در منطقه شرق صیدا بزرگ و وارد دستگاه پلیس شد و در آنجا رشد کرد تا به سمت معاون اول رسید، اما وی طی یورش اسرائیل به لبنان در سال ۱۹۸۲، به عامر الفاخوری جاسوس پیوست و تحت فرمان وی در بازداشتگاه الخیام فعالیت کرد و به همکاری با او در سرکوب انتفاضه بازداشتگاه در ۲۵/۱۱/۱۹۸۹ متهم شد، به گونه‌ای که بمبی گازی را به داخل سلولی انداخت و باعث کشته شدن دو زندانی با نام‌های بلال السمان و ابراهیم ابو العز شد.
الحایک نام‌های متعددی داشت، از جمله جریان ۶۶، با توجه به جریان برق قوی ۶۶ و علاقه وی به شکنجه بازداشت شدگان با استفاده از جریان برق با ولتاژ بالا. وی همچنین به جلوگیری از ورود صلیب سرخ و سازمان‌های بشردوست به بازداشتگاه الخیام مشهور است. در نهایت در سال ۲۰۰۱، دادگاه نظامی لبنان، الحایک را به جرم پیوستن به شبه نظامیان لحد و شکنجه زندانیان، به ده سال زندان محکوم کرد. پس از آن در سال ۲۰۰۶، توافقی بین حزب الله و جریان ملی آزاد با حضور سید حسن نصرالله و میشل عون به امضا رسید و بر اساس آن مقرر شد حزب الله به جاسوسان مسیحی اسرائیل که با رژیم اشغالگر همکاری داشته اند، کاری نداشته باشد. اما چه اتفاقی افتاد و چه کسی توافق را نقض کرد؟ منابع نزدیک به محور مقاومت می‌گویند شیوه تعامل با مسئله عامر الفاخوری جاسوس باعث نقض این توافق شد، زیرا اگر تیم محافظت کننده از مسیحیانی که با اسرائیل همکاری کرده اند، می‌خواست توافق را حفظ کند، نباید از فرماندهان ارتش و بویژه فرمانده کل ارتش، جوزف عون می‌خواست تا به حسین عبدالله، رئیس دادگاه نظامی فشار بیاورد، کسی که در نهایت در برابر فشار‌ها کوتاه آمد و عامر الفاخوری جاسوس را آزاد کرد.
منابع محور مقاومت می‌گویند: «حسین عبدالله، یکی از دلایل نقض توافق است، اما دلیل اصلی در آن‌هایی نهفته است که می‌خواهند هوای سفارت آمریکا را داشته باشند و تسلیم فشارهایش شوند. به گونه‌ای که فرماندهی ارتش لبنان، از آمریکایی‌ها استقبال می‌کند و از ترس از دست دادن کمک‌های نظامی واشنگتن، به خواسته هایشان گوش می‌دهد و آن را اجرا می‌کند. اما اجازه دهید بی نیازی لبنان را به این کمک‌ها اثبات کنیم: چرا یک نیروی نظامی در یکی از ایست‌های ارتش لبنان به سلاح M۴ آمریکایی نیاز دارد و نه کلاشینکف یا M۱۶ که به وفور در انبار‌های ارتش یافت می‌شود، در حالی که محدوده فعالیت ایست‌های ارتش تنها به حفظ امنیت داخلی محدود می‌شود نه بیشتر؟ چرا در برابر کمک‌های نظامی آمریکا به ارتش کوتاه می‌آییم و ۱۲ موشک هلفایر را از آن تحویل می‌گیریم، اما نمی‌توانیم حتی برای کشتن ابومالک التلی، از رهبران القاعده، بدون اجازه نماینده نظامی سفارت آمریکا از آن استفاده کنیم؟ نمی‌توان جامعه‌ای مقاوم ساخت در حالی که آمریکایی‌ها هر جور که می‌خواهند عمل می‌کنند و می‌توانند هواپیمایی را ارسال و حاکمیت لبنان را نقض کنند و جاسوسی را به شکلی نامشروع و بدون اطلاع دادن به مسئولان لبنانی، از کشور خارج کنند». منابع محور مقاومت همچنین گفتند: «کمک‌های آمریکا به ارتش لبنان، چندین برابر قیمت واقعی خود به دست لبنانی‌ها می‌رسد، بدون آنکه باعث افزایش توان جنگی ارتش شود».
این منابع افزودند: «نکته‌ای که باید به آن اشاره شود، این است که امنیت در لبنان و حفظ آن، امنیتی سیاسی است و نه با توانایی جنگی، در نتیجه دوره‌های آموزشی نظامی که افسران ارتش لبنان آن را می‌گذرانند از باب منفعت و پرستیژ است نه برای استفاده از آن علیه دشمنان، زیرا لبنان برای جنگ با اسرائیل نه آماده است و نه اجازه آن را دارد. آمریکا برای لبنان چه کاری انجام داد و چه دستاوردی برای لبنان داشت که باعث می‌شود بیروت در برابر خواسته‌های واشنگتن کوتاه بیاید؟ آیا اقتصاد لبنان را نجات داد؟ آیا از لحاظ اقتصادی به لبنان کمک کرد و برای برون رفت از بحران مالی از آن حمایت کرد؟ تنها کاری که آمریکا کرد، اعمال تحریم‌ها علیه لبنانی‌ها بود. محور مقاومت به طور کلی تحت تحریم‌های آمریکا قرار دارد، حال چرا این محور باید مثل فرماندهان ارتش و فرمانده کل آن یا سیاستمداران صاحب نفوذ در حکومت لبنان، در برابر آمریکا سر تسلیم فرود آورد؟ مادامی که تصمیم گیری‌های سیاسی بر اساس خواسته مسئولان غیر لبنانی و منافع آنان در لبنان گرفته شود، شاهد هیچ روحیه ملی گرایی در این کشور نخواهیم بود. حزب الله اشتباه بزرگی کرد، زیرا از قدرت خود برای تغییر سیاسی و جلوگیری از تبعیت از آمریکا و دیگران استفاده نکرد. نمی‌توان از دستاورد‌های مقاومت استفاده کرد و جامعه‌ای مقاوم ساخت در حالی که آمریکایی‌ها و متحدانشان در منطقه و لبنان، هر کاری که بخواهند، انجام می‌دهند».