تلاش محققان برای مهار همه گیری ویروس کرونا

    به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صدا و سیما ، محققان علوم پزشکی با تحقیق عفونت بیماری کرونا ویروس که انسان را مبتلا می‌کند و اینکه اخیرا کشور‌ها با موج شدید شیوع این عفونت ویروسی مواجه بوده اند، روزانه به اطلاعات جدیدی دست می‌یابند.

فرضیه جدید محققان درباره بیماری دیابت نوع دو
مبتلایان به بیماری دیابت نوع ۲ نه تنها میزان بسیاری اندکی هورمون انسولین ترشح می‌کنند بلکه ترشح هورمون گلوکاگون در آن‌ها نیز بسیار زیاد است که در نهایت به کنترل ناقص قند خون می‌انجامد.
مطالعه جدید محققان دانشگاه اوپسالا در سوئد نشان می‌دهد علت افزایش ترشح هورمون گلوکاگون این است که سلول‌های آلفا که این هورمون را ترشح می‌کنند به انسولین مقاوم می‌شوند.
در افراد سالم، انسولین، به سلول‌های بدن پیام می‌دهد که گلوکز را جذب کند و بر همین اساس، قند خون کاهش می‌یابد و انرژی لازم برای سلول‌ها تامین می‌شود.
در مبتلایان به دیابت نوع دوم این سازوکار شکست می‌خورد، زیرا بافت‌های جذب کننده گلوکز در برابر انسولین مقاوم می‌شوند و، زیرا مقدار بسیار کمی از این هورمون به درون جریان خون آزاد می‌شود.
این روند، به بالا رفتن قند خون و عوارض دراز مدتی منجر می‌شود که اغلب به ناتوانی یا حتی مرگ بیمار منجر می‌شوند.
اغلب مبتلایان به دیابت نوع دو سطوح گلوکاگون بالایی دارند، هورمون دیگری که توسط پانکراس ترشح و آزاد می‌شود.
گلوکاگون با اثرات هورمون انسولین، مقابله می‌کند و کبد را وامی دارد که گلوکز ذخیره شده خود را به درون جریان خون آزاد کند. پس از صرف غذا، آزاد شدن هورمون گلوکاگون به طور طبیعی توسط تولید بیش از حد گلوکز توسط کبد، مهار می‌شود.
هنگامی که این روند در دیابت شکست می‌خورد مقدار زیاد گلوکاگون در چرخه‌ای وارد می‌شود که سطوح قند خون را در دیابتی‌ها بالاتر می‌برد. بر خلاف این کاربری حیاتی گلوکاگون، دانش اندکی درباره چگونگی آزاد شدن آن در دست است.
اکنون محققان سوئدی تحت سرپرستی دکتر عمر حمیدی در موسسه سباستین بارگ در دانشگاه اوپسالا با استفاده از تکنیک‌های میکروسکوپی پیشرفته، اطلاعات جدیدی درباره چگونگی کنترل تولید گلوکاگون در سلول‌های آلفا توسط قند خون، به دست آورده اند.
همانطور که انتظار می‌رفت محققان دریافتنند گلوکاگون در زمان کمبود گلوکز ترشح می‌شود در حالی که سطوح بالای قند خون، آزاد شدن این هورمون را متوقف می‌کند.
در هر حال، در سلول‌های آلفای مبتلایان به دیابت نوع ۲ این تنظیم قند خون دچار اختلال می‌شود و گلوکز بالا نیز دیگر قادر نیست آزاد شدن گلوکاگون را متوقف سازد.
برای یافتن چرایی این حالت، دکتر حمیدی و همکارانش سلول‌های آلفا را جدا کردند و با کمال شگفتی مشاهده کردند که این سلول ها، همانند سلول‌هایی رفتار می‌کنند که درون بدن یک فرد مبتلا به دیابت است و به ترشح هورمون گلوکاگون حتی هنگامی که قند خون بالا رفته باشد نیز ادامه می‌دهند.
دکتر حمیدی می‌گوید دلیل این حالت این است که سلول‌های آلفا به طور طبیعی توسط انسولین و دیگر هورمون‌هایی که در شرایط بالا بودن قند خون، توسط سلول‌های مجاور آزاد می‌شوند، متوقف می‌شوند.
هنگامی که این سلول‌های از یکدیگر جدا می‌شوند این ارتباط سلول به سلول از بین می‌رود و ترشح گلوکاگون حتی هنگامی که نباید، ادامه می‌یابد.
ولی چرا سلول‌های آلفای جدا شده، همانند شرایطی رفتار می‌کنند که گویی دیابتی هستند.
به گزارش پایگاه خبری یورک الرت در اینترنت، این بررسی نشان می‌دهد که سلول‌های آلفای مبتلایان به دیابت، در برابر انسولین مقاوم شده اند؛ همانند چیزی که در کبد، سلول‌های چربی و سلول‌های عضلانی این بیماران مشاهده می‌شد.
نتیجه این است که آزاد شدن گلوکاگون دیگر در زمان افزایش قند خون، متوقف نمی‌شود و این روند، به افزایش میزان این هورمون در مبتلایان به دیابت می‌انجامد.