تبعات اقتصادی کرونا برای نسل های بعدی هم خواهد بود

به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صدا و سیما، مجری این شبکه تلویزیونی گفت:جهان امروزه با بدترین بحران اقتصادی چند دههٔ گذشته خود روبروست که حاصل بیماری همه گیر کروناست. با آنکه بسیاری از کشورها شروع به برداشتن قرنطینه و محدودیت ها کرده اند اما شاید اقتصاد آنها به این زودی ها احیا نشود. سازمان همکاری و توسعهٔ اقتصادی پیامدهای ناشی از این امر را بسیار مهم و مشکل ساز توصیف کرده است.
در ادامه مجری پرسید:پیش بینی های زیادی نشان دهنده آن است که احیای اقتصادی از نیمهٔ دوم سال جاری آغاز می شود اما طبق نظر سازمان همکاری و توسعهٔ اقتصادی، این روند ممکن است بسیار کند باشد. تأثیرات اقتصادی بلندمدت بیماری کرونا بر اقتصاد جهانی چیست؟
گوریا در پاسخ گفت: پیش از هر مطلبی باید بگوییم که اگر حتی این بیماری، همه گیر بازگشتی هم نداشته باشد، رشد اقتصاد جهانی در سال ۲۰۲۰ به میزان منفی ۶ درصد خواهد بود. اگر موج دومی هم در راه باشد، این رشد منفی می تواند به منفی ۷.۵ درصد هم برسد. علتش هم آن است که بیش از هرچیز مسئله بازسازی و بازگرداندن اعتماد به بازار مطرح است.
وی ادامه داد: سرمایه گذاری ها باید به بازار برگردد و تنش های تجاری موجود باید از بین برود. اما فقط اینها مطرح نیست. بدهی های زیادی روی دست همه مانده، از دولت ها و شرکت های عظیم گرفته تا مردم و این کار را بسیار دشوار می کند پس نمودار احیای اقتصادی سیر صعودی ناگهانی نخواهد داشت بلکه بسیار یک سیر صعودی آرام خواهد داشت.
در ادامه مجری پرسید: وقتی صحبت از بدهی ها می شود این نگرانی بیشتر می شود که بدهی های دوران بحران به گردن نسل های بعدی می افتد.نظر شما در این رابطه چیست؟
وی در پاسخ گفت: بدهی ها همیشه به گردن نسل های بعدی می افتد. این رویه هرگز عوض نشده است. تنها فرق مسئله اینجاست که نسل فعلی باید به اندازهٔ کافی هزینه کند تا بر این ویروس چیره بشود. به هر روش ممکنی باید در مبارزه با بیماری پیروز شد. بنابراین بدهی، پیامد غلبه بر این ویروس است. اما پیامدهای دیگری هم در کار خواهد بود. برای همین باید دربارهٔ اوج گیری دوباره و رشد اقتصاد واقع بین تر باشیم.
این کار زمان می برد و نیروی بیشتری می خواهد چون تبعات این موضوع به شدت سنگین و شدید شده است.این همانند پرنده ای است که بالهایش سنگین شده است و توانایی پرواز ندارد.
در ادامه مجری پرسید: آیا فکر می کنید باید فهم خود از بدهی را عوض کنیم و دیگر آن را چیز بدی ندانیم، مثل مواردی که در بحران اقتصادی قبلی روی داد؟
او در پاسخ گفت: قرض گرفتن نوعی وسیله اقتصادی است که به خودی خود بد یا غلط نیست. می توان از آن به درستی و با دقت برای رشد و توسعه اقتصادی بهره برد. در برخی برنامه های اقتصادی آمده است که در بهترین حالت، وام ها باید صرف طرح هایی شوند که خودشان بازگشت سرمایه داشته و به طور کلی برای جامعه و کشور مفید باشند. این باعث می شود که وام گرفتن در کل صرفه و سود داشته باشد. اما اینک وقت این حرف های مربوط به تئوری های آمده در کتاب های اقتصادی نیست.
اکنون باید هرچه را از نظر مالی داریم بدهیم تا در وهله اول بتوانیم این ویروس را مغلوب کنیم و بعد با پیامدهایش کنار بیاییم و آنها را رفع کنیم.
در ادامه مجری پرسید: فکر می کنید که با شیوع کرونا حرکت به سوی جهانی شدن به خطر افتاده است؟ چون می بینیم که در طول بحران ویروس کرونا اختلال زیادی در جریان طول زنجیره های تأمین کالا پیدا شده است؟

دبیرکل سازمان همکاری و توسعهٔ اقتصادی در پاسخ گفت: ما نباید تقصیر را به گردن جهانی شدن بیندازیم. چون اینها ناشی از اشکالات سیاست های داخلی و کمبود همکاری های بین المللی است. اساس جهانی شدن بر همکاری بین المللی پایه ریزی شده است. اکنون نه تنها این همکاری ها وجود ندارد بلکه برعکس، تنش های تجاری، و عملا در برخی موارد شاهد تنش های نظامی میان کشورها هستیم.
در بعضی کشورها نارضایتی های اجتماعی و تنش های فراوانی به چشم می خورد. بنابراین عاملی را که همهٔ این موارد را به هم متصل کند در اختیار نداریم. پس مقصر دانستن جهانی شدن شاید انتقادی کلی و جذاب باشد اما در عمل راه به جایی نمی برد چون راه حلی به دست شما نمی دهد و نتیجه ای به همراه ندارد.