کاهش بهای نفت در پایان بازار نیویورک

به گزارش سرويس بين الملل خبرگزاری صداوسیما، به نقل از خبرگزاری فرانسه از نیویورک، در پایان معاملات نیویورک، بهای نفت خام سبک ‏برنت دریای شمال‏، که ‏از آن به عنوان ‏یکی از مهمترین مراجع قیمت گذاری‏ نفت داد و ستد شده در ‏‏بازار اروپا ‏استفاده می‌شود، برای تحویل در ماه اوت با ۱.۳ درصد - معادل ۵۶ سنت کاهش نسبت به پایان معاملات روز کاری پیشین‏، به ۴۱ دلار و ۱۵ سنت رسید.
در پایان بازار نیویورک نیز بهای هر بشکه نفت خام سبک و ‏‏شیرین (وست تگزاس اینترمیدییت‏) که برای ‏‏قیمت گذاری نفت مصرفی ‏‏آمریکا، به کار ‏برده می ‏شود، ‏برای تحویل ‏در ماه اوت با ۱.۱ درصد - معادل ۴۳ سنت کاهش به ۳۹ دلار و ۲۷ سنت رسید.
تاماس وارگا (Tamas Varga) از شرکت کارگزاری "پی ‏وی ام" (‏‎‎PVM‏) ‏ ‏که ‏داده ‏های پایه آماری ‏مربوط به ‏‏بازار ‏نفت و ‏انرژی را ‏ ‏ارائه می‌کند، در این باره می‌گوید: به نظر می‌رسد قیمت نفت در این مقطع زمانی به سقف خود رسیده باشد؛ زیرا نگرانی‌ها درباره چشم انداز موج دوم شیوع بیماری کرونا در جهان که در نتیجه آن کسب و کار‌ها و فعالیت‌های تولیدی و خدماتی کاهش می‌یابد و رشد اقتصادی و تقاضا برای نفت در سطح جهان نیز کاهش می‌یابد، افزایش یافته است.
بر اساس اعلام سازمان جهانی بهداشت که به عنوان نهاد کارشناسی ‏سازمان ملل متحد ‏نقش سازماندهی در ‏امور ‏بهداشتی و سلامت جامعه جهانی ‏را برعهده دارد، از زمان آغاز شیوع بیماری کرونا در ۱۲ دسامبر سال ۲۰۱۹ در شهر ووهان در مرکز چین‏ و سرایت آن به کل جهان تاکنون بیش از ۱۰ میلیون نفر به ویروس کووید-۱۹، مبتلا شده اند و بیش از نیم میلیون نفر جان خود را به علت بیماری ناشی از آن از دست داده اند.
لوئیز دیکسون، کارشناس بخش کارگزاری و خدمات مشاوره سرمایه‌ای شرکت ریستاد انرجی در تحلیل و تفسیر خود از اوضاع حاکم بر بازار نفت می‌گوید: قیمت کنونی نفت به نظر می‌رسد در یک حالت ناکجا آباد جالب قرار گرفته است. به همین علت سرمایه گذاران و کارگزاران بازار نفتی منتظر انتشار داده‌ها و آمار و ارقام اقتصادی و شاخص‌های کلان در اقتصاد‌های جهان برای سمت و سوی جدید قیمت‌ها هستند.
سرمایه گذاران و کارگزاران بازار نفتی همچنین اوضاع و شرایط حاکم بر لیبی را مد نظر دارند که قرار است تولید و صادرات نفت خود را افزایش دهد. با توجه به اینکه مذاکرات و رایزنی‌های سیاسی و دیپلماتیک در لیبی برای حل اختلافات در این کشور از سر گرفته شده است، انتظار می‌رود با پایان درگیری ها، تولید نفت این کشور نیز افزایش یابد.
با توجه به اینکه میادین نفتی لیبی در مناطق شرقی این کشور قرار دارند و کنترل این مناطق را نیز ژنرال خلیفه حفتر، فرمانده نیرو‌های نظامی در شرق ‏لیبی - فردی که با اتکاء به نیرو‌های وفادارش، دولت و ‏تشکیلات خاص خود را در ‏شرق این کشور تشکیل داده است - برعهده دارد، تولید و صادرات نفت لیبی از زمان سرنگونی رژیم معمر قذافی به شدت افت پیدا کرده است. از زمانی که رژیم معمر قذافی در لیبی سرنگون شده است، یعنی از سال ۲۰۱۱ تاکنون این کشور گرفتار مناقشات و درگیری‌های مسلحانه متعدد است. وجود فضای هرج و مرج در لیبی باعث شده است گروه‌های شبه نظامی مختلف در مناطق مختلف این کشور اعمال قانون کنند.
از سوی دیگر، باید به این واقعیت نیز توجه کرد که دولت وفاق ملی لیبی به نخست وزیری فایز السراج که از سوی سازمان ملل متحد و جامعه بین المللی به رسمیت شناخته است، اکنون به پیروزی‌های خوبی در مقابل نیرو‌های حفتر رسیده است. امانوئل مکرون، رئیس جمهوری فرانسه، نیز دوشنبه این هفته اعلام کرد از نیرو‌های حفتر حمایت نمی‌کند. پیش‌تر برخی گمانه زنی‌ها حاکی از آن بود که فرانسه از حفتر در مقابل نیرو‌های دولت وفاق ملی لیبی به نخست وزیری فایز السراج که از حمایت ترکیه برخوردار است، حمایت می‌کند.
در همین راستا تولید نفت لیبی ظرف تنها چند هفته از یک میلیون بشکه گذشت. این در حالی است که این کشور در سال گذشته تنها حدود ۱۰۰ هزار بشکه نفت تولید می‌کرد. اگر لیبی به طور جدی وارد بازار نفت شود چنین مقداری از تولید نفت می‌تواند توازن شکننده بازار را به هم بزند و آنگاه سازمان کشور‌های صادر کننده نفت (اوپک) و شرکای غیر عضو آن، به ویژه روسیه که در چارچوب اوپک پلاس { OPEC+} یک گروه نفتی را تشکیل داده اند، مجبور خواهند شد تولید خود را بیشتر کاهش دهند. چون تاکنون لیبی از توافقنامه محدود سازی تولید و صادرات نفت به منظور تثبیت قیمت نفت در بازار جهانی معاف شده بود.