نهم آبان سالروز حماسه ذوالفقاری آبادان

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما آبادان؛ نهم آبان ماه سالگرد واقعه‌ای بزرگ در تاریخ جنگ تحمیلی است، حماسه و عملیات قهرمانانه ذوالفقاری، واقعه مهمی که اگر به نفع دشمن رقم می‌خورد می‌توانست طومار جنگ را برای کشورمان بسیار پیچیده‌تر و مشکل‌تر کند.

نهم آبان، در واقع روزی است که چشمان بیدار یک مرد آبادان را از سقوط حتمی نجات داد.

هجوم دشمن
وقتی که دشمن بعثی خاک کشورمان را در ۳۱ شهریور ۱۳۵۹ مورد تجاوز قرار داد، بندر مهم و راهبردی خرمشهر پس از ۴۵ روز مقاومت قهرمانانه به تصرف آنان درآمد.
دشمن پس از عبور از خرمشهر و دور زدن جزیره آبادان و اشغال جاده‌های آبادان - اهواز و آبادان - ماهشهر تصمیم گرفت جزیره آبادان را نیز که اهمیت سوق الجیشی بسیار مهمی داشت به تصرف خود درآورد.
جغرافیای آبادان
آبادان جنوب غربی‌ترین شهر خوزستان و به عبارتی جنوب غربی‌ترین شهر کشور است. این شهر در جزیزه بزرگ آبادان قرار دارد. جزیره‌ای محصور به رودخانه‌های کارون، اروند رود، بهمن شیر و خلیج فارس و مملو از درخت‌های نخل.
در دوران باستان نیز چندین نفر از جهانگردان مسلمان از این جزیره بازدید کرده بودند.
احمد مقدسی آبادان را «شهری در محاصرۀ دریا» توصیف کرده است.
ناصرخسرو قبادیانی (د ۴۸۱ق/ ۱۰۸۸م) می‌گوید: «عبادان بر کنار دریا نهاده است، چون جزیره‌ای که شط آن‌جا دو شاخ شده است، چنانکه از هیچ جانب به عبادان نتوان وارد شد الا به آب گذر کنند.» مسعودی (د ۳۴۶ق/ ۹۵۷م) در ذکر حدود نواحی سَواد (عراق) می‌نویسد: «حد آن از سوی مشرق جزیره‌ای است که به دریای پارسی پیوسته و به میانرُوذان معروف است.»
اهمیت جزیره آبادان
ارتش حزب بعث برای پیشروی در عمق خاک خوزستان نیازمند اشغال شهر و جزیره آبادان بود. زیرا نیرو‌های بعثی پس از اشغال شهر خرمشهر اگر بدون اشغال آبادان به پیشروی در عمق خاک خوزستان ادامه می‌دادند، جزیره آبادان در پشت سر آن‌ها قرار می‌گرفت و در واقع پشت سر نیرو‌های بعثی از نظر نظامی ناامن می‌شد و این امر از نظر استراتژی‌های نظامی بسیار برای نیرو‌های بعثی خطرناک بود لذا آن‌ها تصمیم گرفتند پس از اشغال خرمشهر جزیره آبادان را اشغال کنند تا بتوانند به راحتی به پیشروی خود در خاک خوزستان ادامه دهند.
به همین دلیل از نظر نظامی اشغال آبادان برای نیرو‌های بعثی اهمیتی حیاتی داشت و همین امر موجب شد که آن‌ها متوجه جزیره آبادان شوند.
ارتش حزب بعث پس از دور زدن جزیره آبادان در ۹ آبان ۱۳۵۹، پشت رودخانه بهمنشیر مستقر شد و در منطقه ذوالفقاری روی این رودخانه پل شناور نصب و با عبور دادن قسمتی از نیرو‌های خود، وارد جزیره آبادان شد. نیرو‌های بعثی به چند دلیل منطقه ذولفقاری را برای ورود به جزیزه آبادان انتخاب کردند.
نخست اینکه آن‌ها سعی داشتند با استفاده از پوشش نخلستان‌ها از دید رزمندگان اسلام دور مانده و به راحتی وارد شهر شوند. زیرا اطراف رودخانه بهمنشیر نخلستان‌های فراوانی وجود داشت و این امر می‌توانست استتار خوبی برای نیرو‌های بعثی شود.
دوم اینکه در آنموقع این منطقه از ذوالفقاری انتهای شهر آبادان بود و نیز آسیب پذیر‌ترین نقطه آن محسوب می‌شد و نیرو‌های بعثی سعی داشتند از این نقطه کور برای ورود و اشغال شهر و جزیره آبادان استفاده کنند.
سوم اینکه منطقه‌ای که نیرو‌های بعثی انتخاب کردند یکی از کم عرض‌ترین مناطق جزیره آبادان است، زیرا عرض جزیره آبادان در منطقه ذوالفقاری حدود سه کیلومتر است و اگر نیرو‌های عراقی در ورود به جزیره آبادان به مانعی برخورد نمی‌کردند میتوانستند به راحتی عرض جزیره آبادان را طی  و این جزیره را به دو نیم تقسیم و ارتباط نیمه شمالی و جنوبی آنرا از یکدیگر قطع کنند که این امر اشغال شهر و جزیره آبادان را بسیار تسهیل می‌کرد.
چهارم اینکه عبور از رودخانه بهمنشیر آسان‌تر از عبور از رودخانه کارون در جنوب خرمشهر بود.
دریاقلی مدافعان شهر را خبر می‌کند
نیرو‌های ارتش حزب بعث در آبان ماه ۱۳۵۹ با ارزیابی منطقه، تصمیم به ورود به جزیره آبادان گرفتند و لذا کم عرض‌ترین قسمت جزیره آبادان را برای ورود به آن انتخاب کردند جایی که هم نزدیک شهر بود و به راحتی می‌توانستند وارد شهر شوند و هم می‌توانستند به سرعت عرض جزیره آبادان را طی کنند و با دو نیمه کردن جزیره و قطع ارتباط نیرو‌های دو طرف جزیره آبادان، شکست سختی را به مدافعان وارد کنند.
در این میان مردی هوشیار مراقب اوضاع بود. مردی که صدای خصم دون را در یک روز سرد پاییزی، در تعدی به شهر شنید.
دریاقلی، نامی که هیچگاه از ذهن‌ها پاک نخواهد شد. مردی که با هوشیاری مدافعان شهر را باخبر و نقشه حساب شده دشمن بعثی را برای اشغال شهر و جزیره مهم و سوق الجیشی آبادان نقش بر آب کرد.
شهید دریاقلی سورانی در جریان حمله متجاوزانه رژیم بعثی عراق به ایران و پس از اشغال خرمشهر، در منطقه کوی ذوالفقاری شهر آبادان به صورت اتفاقی متوجه تحرکات شبانه سربازان عراقی و عبور آن‌ها از رودخانه بهمنشیر برای حمله غافلگیر کننده و اشغال این شهر شد. او به سرعت با دوچرخه اش مسیر طولانی (حدود ۹ کیلومتری) را تا مرکز شهر رکاب زد و با فریادهایش، مردم و مدافعان آبادان را از ماجرای نفوذ و توطئه دشمن آگاه کرد.
دریاقلی سورانی چند روز پس از واقعه کوی ذوالفقاری بر اثر انفجار گلوله خمپاره، پای راستش را از دست داد و سرانجام بر اثر جراحات واردشده به شهادت رسید. روحش شاد و یادش گرامی...