نهضت اعتراض به دستمزدها در آمریکا

به گزارش واحد مرکزی خبر، جودی وودروف، مجری خبر شبکه تلویزیونی پی بی اس آمریکا ابتدا گفت با وجودی که مشکلات عدیده‌ای برای کسانی که نمی‌توانند در آمریکا برای خود کار پیدا کنند وجود دارد چالشی متفاوت اما ملموس برای آن دسته از آمریکایی‌هایی که هرچند شاغل هستند درآمدشان آنقدر کم است که از پس مخارج زندگی خود و خانواده‌هایشان برنمی آیند نیز وجود دارد. برای این افراد، نبردی در سراسر کشور (آمریکا) آغاز شده است تا مگر بتواند دستمزد حداقلیِ بالاتری را برای آنان به ارمغان آورد. 

کوامی هولمان  خبرنگار این شبکه گفت کارگران در رستوران‌های زنجیره‌ای فست فودِ «مک دونالد» در پایتخت آمریکا تجمع کردند. کارگران معترض در این تظاهرات اعلام کردند ما از این که باید همواره به سختی زندگی خود را بگذرانیم ، دیگر خسته شده و به ستوه آمده ایم. 

شمتیا باتلر ، کارگر زن سیاهپوست در رستوران مکدونالد که در این تظاهرات در واشنگتن دی سی شرکت کرده بود ، به خبرنگار این شبکه گفت، کسی که شاغل است دیگر نباید برای گذران زندگی و نگهداری از کودکانش به کمک‌های دولتی یا خیریه احتیاج داشته باشد. 

وی افزود اگر کسی واجد شرایط کار بوده و توانایی جسمی برای آن را نیز دارا باشد باید دستمزدی مکفی برای کاری که انجام می‌دهد دریافت کند (تا به دیگران محتاج نشود). 

ملیسا روزبورو یکی دیگر از کارگران این رستوران نیز گفت، وقتی از من می‌پرسند شما پول کافی دارید که به فروشگاه بروید یا در پارک با خانواده‌تان آن را خرج کنید، من در پاسخ می‌گویم: من چنین پولی ندارم. وی افزود، من دستمزدم را همین دیروز دریافت کردم، اما الان ورشکسته‌ام (تمامی دستمزدم را خرج کرده‌ام). 

روی یک پلاکارد در این تظاهرات نوشته شده بود: اعتصاب کنید تا زنده بمانید. در زیر آن نوشته شده بود: ما سزاوار مشاغل خوب (با درآمد مکفی) هستیم. خبرنگار افزود در طول یک سال گذشته گروهی کوچک اما رو به رشد از کارکنان رستوران‌های زنجیره‌ای فست فود در سراسر آمریکا دست به اعتراضات و تظاهرات زده‌اند تا کارفرمایانِ خود یا دولت آمریکا را به افزایش دستمزدهای ناچیزشان وادار کنند. 

آنان می‌گویند، میانگین دستمزد نه دلار در ساعت برای ما بسیار کم است و باید دستمزد «حداقل زندگی» که در شرایط کنونی در آمریکا باید دست کم پانزده دلار در ساعت باشد، به ما پرداخت شود. 

خبرنگار افزود، به تدریج این کارگران، متحد و منسجم‌تر شده و اعتصابات و تظاهرات سراسری و همزمان برای صد شهر آمریکا برنامه‌ریزی کرده‌اند. اتحادیه بین‌المللی کارمندان خدماتی با همکاری سازمان «فست فود فوروارد» مستقر در نیویورک، که خواهان افزایش دستمزدهای کارگران است، این اعتصابات را برنامه‌ریزی کرده است. 

سازمان فست فود فوروارد همچنین حامی مالی تحقیقات اخیر در دانشگاه کالیفرنیا در شهر برکلی بوده است. نتایج این مطالعات نشان داده است که پنجاه و دو درصد از کارگران رستوران‌های فست فود آمریکا، برای گذران زندگی خود و خانواده‌هایشان، به کمک‌های مالی یا جنسی دولتی یا سازمان‌ها خیریه نیازمند هستند. این تحقیقات نشان داد، کمک های مالی به این اقشار فقیر که در رستوران های فست فود شاغل‌اند، هزینه سالانه‌ای بالغ بر هفت میلیارد دلار برای مالیات‌پردازان آمریکایی در بر دارد. البته این معضل، منحصر به کارگران رستوران‌های فست فود نیست، بلکه کارگران فروشگاه‌های زنجیره‌ای سوپرمارکت‌های وال مارت نیز با شرایطی مشابه روبرو هستند و آنان نیز دست به اعتصابات و تظاهرات زده‌اند. 

کارگران مک دونالد نیز شعار می‌دادند: باید رستورانی را که همبرگر و سیب‌زمینی سرخ‌کرده می‌فروشد، تعطیل کرد، زیرا ما قادر نیستیم با دستمزد هفت دلار و بیست و پنج سنت در ساعت زندگی کنیم. 

خبرنگار افزود، این در حالی است که کنگره آمریکا در سال 2009 میلادی، حداقل دستمزد کارگران آمریکایی را افزایش داد و آن را هفت و دلار و بیست و پنج سنت تعیین کرد. این رقم از آن زمان تاکنون، همگام با نرخ تورم یا هیچ نرخ دیگری افزایش نیافته و همچنان ثابت مانده است. اکنون کارگران آمریکایی از اعضای کنگره که با رأی آنان وارد کنگره شده‌اند می‌خواهند که حداقل دستمزد رسمی کارگران را در سراسر کشور افزایش دهند. 

حتی باراک اوباما، رییس جمهور آمریکا، نیز از کنگره‌ی این کشور خواسته است که میزان دستمزد حداقلی کارگران را افزایش دهد. رییس جمهور آمریکا استدلال آورد که افزایش حداقلی دستمزدها باعث کاهش فرصت‌های شغلی برای کارگران نخواهد شد، بلکه باعث افزایش درآمد خانوارها و کمک کوتاه مدت به رشد اقتصادی این کشور نیز خواهد شد. 

از سوی دیگر، داگلاس هولتز-ایکین، رییس مجمع حرکت آمریکایی، ضمن مخالفت با اظهارات باراک اوباما گفت: به نظر من، استدلال های رییس جمهور، دست کم، کامل نیست. وی افزود، افزایش اجباری حداقل دستمزد کارگران باعث حذف مشاغل سطح پایین خواهد شد و درپی آن، کارگرانی که مهارت های کافی ندارند، قادر نخواهند بود هیچ شغلی برای خود پیدا کنند و متعاقباً به جمع بیکاران آمریکایی خواهند پیوست. 

خبرنگار افزود، اندیشکده محافظه کار اشتغال زایی در آمریکا نیز مقاله ای در پایگاه اینترنتی خود علیه افزایش اجباری حداقل دستمزدها منتشر کرده است. در این مقاله آمده است، تعیین دستمزد حداقلیِ پانزده دلار در ساعت برای کارگران آمریکایی، باعث افزایش اتوماسیون (استفاده از دستگاه های خودکار به جای کارگران) خواهد شد که منجر به از دست رفتن تقریباً نیم میلیون مشاغل سطح پایین و بیکار شدن کارگرانِ این مشاغل می شود. این اندیشکده تأکید دارد که در هر صورت، دریافت دستمزدِ نازل، بهتر از بیکاریِ کارگران و الزام دولت به پرداخت بیمه بیکاری به این افراد است. 

برخی از صاحبان فروشگاه ها و رستوران های فست فود زنجیره ای گفته اند، تعیین حداقل دستمزد پانزده دلار در ساعت برای کارگران سطح پایین، تنها اثری که دارد این است که ما مجبور خواهیم شد، این هزینه ها را از طریق گرانتر کردن محصولاتمان، به مشتریان آمریکایی منتقل کنیم. 

از سوی دیگر تیا لی، معاون رییس کارمندان اتحادیه کارگری «ای اف ال-سی آی او» در آمریکا گفت، ممکن است تئوری های ضد و نقیضی در خصوص تأثیرات افزایش دستمزد حداقلی کارگران وجود داشته باشد، اما تحقیقات اقتصادیِ بسیاری خوبی اخیراً انجام شده که طی آن محققان به جای تمرکز بر این نوع فرضیه ها، به صورت عملی، میان دو ایالت آمریکا که حداقلِ دستمزد کارگران در آن ها متفاوت است، مطالعات مقایسه ای انجام داده اند. نتایج این تحقیقات حاکی از آن بوده است که افزایش دستمزد کارگران، هیچ تأثیر منفی بر میزان اشتغال زایی یا افزایش قیمت محصولات نداشته است. 

کوامی هولمان، خبرنگار این شبکه افزود، حتی پیش از اعتراضات اخیر و افزایش درخواست ها برای افزایش دستمزد حداقلی کارگران در سطح ملی، مطالباتی در سطوح محلی و ایالتی در این رابطه وجود داشته است. مثلاً شورای شهر واشنگتن دی سی، با اجماع کاملِ تمامی اعضای این شورا، افزایش دستمزد حداقلی برای کارگران شاغل در این پایتخت آمریکا را به یازده دلار و پنجاه سنت در ساعت، افزایش داده است. این یکی از بالاترین دستمزدهای حداقلی برای کارگران در سراسر کشور آمریکا به حساب می آید. چند ایالت آمریکا نیز لوایحی را برای افزایش دستمزد کارگران در دست بررسی دارند و به احتمال زیاد در سال آتی میلادی این لایحه ها را به رأی خواهند گذاشت. 

تیا لی افزود، بسیاری از کارگران آمریکایی که سخت تر از همیشه کار می کنند و حتی مشاغل تمام وقت دارند، نه تنها به رؤیای آمریکایی (زندگی مرفه) نرسیده اند، بلکه حتی قادر نیستند از پسِ مخارج ماهانه خانواده های خود بر آیند و از اینرو، آنان دیگر از زندگی در این شرایط دشوار، به ستوه آمده اند. از همین رو، این درخواستی معقول در کشور ثروتمندی مانند آمریکا است که کارگرانِ آن، حداقل دستمزدی را داشته باشند که برای گذران زندگی خود به مشکل برنخورند و به کمک های دیگران نیز محتاج نباشند. 

کارشناسان محافظه‌کار، از جمله داگلاس هولتز-ایکین، می‌گویند: به جای افزایش دستمزد حداقلی و فشار آوردن به شرکت هایی که خودشان در مضیقه مالی قرار دارند و ممکن است منجر به تعطیلی برخی از شعب آنان و افزایش بیکاری شود، باید به کارگرانِ سطح پایین که مهارت خاصی ندارند، آموزش داده شود، تا بتوانند به مشاغل سطحِ بالاتر دست پیدا کنند. 

خبرنگار این شبکه در خاتمه افزود، با این حال هر دو دسته از کارشناسان محافظه کار و لیبرال، قبول دارند که امروزه کارگران در مشاغل سطح پایین آمریکا، مسن تر و دارای تحصیلات بالاتری در مقایسه با همین نوع کارگران در چند دهه گذشته اند. علت آن که این کارگرانِ مسن وتحصیل کرده، به جای نوجوانانِ بی تجربه، این مشاغل سطح پایین را پذیرفته اند، بازار کار ضعیف آمریکا است که آنان را مجبور کرده مشاغل کم درآمد را که دون شأن سن و تحصیلات شان است، قبول کنند (لذا آموزش دادن به این افراد، هیچ تأثیری بر بهبود شرایط اشتغالشان نخواهد گذاشت).