تجلیل از حشمت اله خالقی شاعر لرستانی

به گزارش خبرگزاری صدا و سیمای استان لرستان، اعظم روانشاد عصر امروز هشتم بهمن ماه در آئین تجلیل از حشمت‌اله خالقی، شاعر لرستانی با تبریک عید مبعث پیامبر اکرم (ص) گفت: پیشکسوتان و مفاخر فرهنگی و ادبی موجب دلگرمی اصحاب فرهنگی هستند و تجلیل از آنها در همه حوزه‌ها ارزش آفرین است.

وی افزود: شاعران، نماد عینی انسان رشدیافته هستند که بار سنگین فهمیدگی و فرزانگی را به سرمنزل شوق می‌رسانند و میراث گران‌بهایی از خامه خیال‌انگیز خود را برای نسل آینده به یادگار می‌گذارند.

مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی لرستان با بیان اینکه رسالت شاعران همانند شغل انبیا است، گفت: رسالت شاعران هدایت جامعه در قالب هنر است، چنان که بزرگان ما نقش هدایتگری را بر عهده داشته‌اند.

روانشاد با اشاره به اینکه حشمت‌اله خالقی از مفاخر شعر و ادب لرستان است، ادامه داد: بسیاری از اشعار وی توسط هنرمندان سرشناس موسیقی لرستان به اثر موسیقایی تبدیل شده و آثار وی در میان مردم از جایگاه ویژه‌ای برخوردار است.

وی به نقش خالقی در پرورش شاعران نسل جوان نیز اشاره کرد و گفت: این هنرمند در آموزش و استعدادیابی شعر لرستان نقش بسزایی داشته است.

مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی لرستان، برنامه‌های این اداره کل را برای پاسداشت شاعران، نویسندگان و مفاخر استان کلان و مفصل دانست و افزود: امیدواریم این گونه مراسم در آینده با همراهی اهالی فرهنگ در سراسر استان برگزار شود.

رئیس انجمن شعر و ادب لرستان هم در این مراسم با اشاره به اینکه شاعران لرستانی در طراز ملی هستند، گفت: مردم باید در معرفی مفاخر و مشاهیر استان به جامعه کمک کنند.

عزت‌اله چنگایی افزود: جایگاه استاد خالقی آن گونه که باید به جامعه معرفی نشده است.

حشمت الله خالقی، شاعر لرستانی و متولد سال ۱۳۳۳ در محله درب دلاکان خرم آباد است که از ۱۷ سالگی با راهنمایی‌های مرحوم اسفندیار غضنفری‌امرایی به عرصه شعر و شاعری وارد شد و به عضویت انجمن ادبی شهرستان خرم‌آباد درآمد.

اشعاری همچون «لرستان»، «عاشق بیمار»، «نی نامه»، «تو از قبیله که‌ای»، «دل تنگ» و مجموعه سروده‌هایی با عنوان «رنگ کالِ چَشِت» از جمله آثار این شاعر فرهیخته لرستان است.

خالقی کسی است که پس از استاد فقید حمید ایزدپناه، غزل سرایی را آغاز و در اقدامی تحسین برانگیز، شعر بومی لرستان را به حیطه شعر نیمایی و شعر سپید هدایت کرد.

وی از سال ۱۳۵۳ تا ۱۳۶۸ در آموزش و پرورش تدریس می‌کرد و بعد به دعوت امور تربیتی در واحد فرهنگی آنجا مشغول به کار شد، از سال ۱۳۶۸ هم ابلاغ ریاست کانون شعرا و نویسندگان آموزش و پرورش و شهرستان به او ابلاغ و تا زمان بازنشستگی داور سرود‌های دانش‌آموزی بود.