آوازه جهانی استان مرکزی با فرش‌های ساروق، جیریا، فراهان، لیلیان و اراک

به گزارش خبرگزاری صداوسیما مرکزی؛ فرش ایرانی تنها یک کف‌پوش نیست؛ قالی روح خانه و تار و پودی است که با تاریخ، فرهنگ و هنر این سرزمین عجین شده است.

دست رنج زنان این دیار کهن گستراندن نقش بهشت بر خانه هاست؛ هنری که روزی را در ایران به نامش نهادند: روز ملی فرش ایرانی.

داستان فرش ایرانی از بیش از ۲۵۰۰ سال پیش آغاز می‌شود. قدیمی‌ترین فرش کشف‌شده جهان، فرش پازیریک، که در سیبری پیدا شد، با نقوش اصیل گواهی بر این است که ایران از دیرباز مهد این هنر بوده است.

استان مرکزی هم از پایگاه‌های اصلی تولید و عرضه این هنر ایرانی ست و فرش این دیار به نام‌های فرش ساروق، فرش جیریا، فراهان، لیلیان و اراک آوازه جهانی دارد و سالانه بیش از ۲۵ هزار مترمربع فرش دستباف توسط ۱۴ هزار بافنده در این استان تولید می‌شود.

ارزش فرش استان مرکزی دست کم در سال بیش از ۶۰ هزار میلیارد ریال است که بخشی از آن صادر می‌شود.

فرش آهنین نامی ست که به یکی از برند‌های فرش استان مرکزی داده شده که توسط بانوان جیریایی تولید می‌شود.

روستایی تاریخی در ۶۰ کیلومتری شهر اراک، که نیمی از ساکنانش فرش می‌بافند و دست کم در هر خانه یک تا دو دار قالی وجود دارد.

تراکم بالای فرش جیریا یکی از ویژگی‌های مهم آن است و بیشتر این فرش‌ها در ۱۶۰ رج و گاه تا ۲۰۰ رج هم بافته می‌شود و همین موضوع ظرافت و محکمی فرش این منطقه را به همراه داشته باشد استحکام قالی جیریا به حدی است که وقتی روی آن راه می‌روید، این ویژگی احساس می‌شود.

این ویژگی عمر این فرش‌ها را هم بالا می‌برد؛ فرش‌هایی که علاوه بر استحکام، به دلیل نقش‌های متنوع و زیبای‌شان مثل مهرجو و شاه‌عباسی زینت‌بخش خانه‌های بسیار شده‌اند.

بافت فرش جیریا را بیشتر زن و مردان بافنده با تجربه بر عهده دارند بافندگانی که با رعایت اصول فنی و هنری، بافته دست‌شان محصول صادراتی دیدنی است.